تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
اى پسر آدم تو در مال خود وصى خويش باش و همان كارى كه مى خواهى پس از تو در مال تو انجام دهند خودت انجام ده . كسى كه ثروتمند باشد بايد بوسيلهء مال خود ، زندانى و اسير را آزاد كند . هر كه خويشتن را گرامى دارد ثروت از نظر او ناچيز است . حرص و خودبينى و حسد انگيزه‌هاى سقوط در گناهان هستند . خصلتهاى پسنديدهء خود را بخاطر تكبر و خودبينى از دست مده . اگر مى خواهى تو را ستايش كنند بايد نسبت به ستايش ، اظهار حرص ننمائى . بزرگترين افتخار آن است كه خود بين نباشى . شكيبائى به اندازهء مصيبت است . مصيبت ، يكى است ، اگر بى تابى كردى دو تا مىشود . خويشتن را به صبر در ناراحتى عادت ده . هنگامى كه سختى به پايان رسيد گشايش آغاز مى گردد . شكيبائى ، مركبى سقوط ناپذير است . صبر دو نوع است : صبر بر آنچه كراهت دارى و صبر از آنچه دوست دارى . روزگار دو روز است : روزى بسود تو و روزى به زيانت ، پس اگر به سود تو باشد ناسپاسى مكن و اگر به زيان تو باشد شكيبا باش . كسى كه مانند آزادگان صبر كند شكيبا است و اگر صبر نكند