به فرومايه محتاج گردد .
هرگاه از شخص بزرگوارى حاجتى خواستى بگذار فكر كند ، زيرا او جز در كار خير نمى انديشد ، و هرگاه از شخص فرومايهاى چيزى درخواست كردى شتاب كن ، زيرا اگر فكر كند به طبع خود باز مى گردد .
التماس كردن ، بزرگوار را به بذل و بخشش ، و فرومايه را به ممانعت تحريك مىكند .
بزرگوار ، از روى اكراه نرمى نمى كند و در حال گشايش سخت نمى گيرد .
آرزوهاى خود را بسوى كسى كه مورد محبت دلهاى شما است ، معطوف داريد .
بخشش آن است كه بى مقدمه انجام گيرد ، اما اگر بر اساس سؤال باشد نوعى شرم و فرار از سرزنش است .
حرص ، جامع هر خصلت ناپسند است و مهارى است كه آدمى بوسيلهء آن بسوى هر شرى كشيده مىشود .
بخل ، روپوش بينوائى است .
غفلت مردم بخيل از گناه بزرگ ، براى آنان آسانتر از پاداش دادن به احسان كم است .
اى پسر آدم ، آنچه بيشتر از روزى خود بدست آوردهاى تو در آن خزانهدار ديگران هستى .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 309
مساهمون: جورج جرداق
ص٣٠٩