تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 313

مساهمون:

ص٣١٣
بهترين پارسائى ، پنهان داشتن زهد است . نماز ، ايستادن و نشستن نيست ، نماز اخلاص تو است . سخت ترين گناهان گناهى است كه صاحبش آن را كوچك بشمارد . هيچ كوچكى را كوچك مشمار ممكن است بزرگ باشد . و هيچ كمى را كم مدان ، ممكن است زياد باشد . روزگارى براى مردم خواهد آمد كه در آن مقرب نيست مگر سخن چين ، و زيرك خوانده نمى شود مگر تبهكار ، و ناتوان شمرده نمى شود مگر شخص با انصاف . دنيا نادانى است كه جز به مانندهاى خود رغبت ندارد من دنيا را به رو واژگون كرده‌ام و مقدار آن را اندازه گرفته‌ام و به حقيقت آن بينا هستم . اى مردم ، به خدا قسم من شما را به هيچ طاعتى وادار نمى كنم مگر آنكه خودم در آن بر شما سبقت مى گيرم ، و از هيچ گناهى شما را نهى نمى كنم مگر آنكه خودم پيش از شما دست از آن بر مى دارم . كسى كه خود را پيشواى مردم قرار داد بايد پيش از آموختن ديگران ، نخست خويشتن را بياموزد و بايد پيش از آنكه ديگرى را بوسيلهء زبان تأديب كند ، به روش خود ، او را تأديب نمايد . در هر صورت كسى كه آموزنده و ادب كنندهء خويش باشد به تعظيم و احترام سزاوارتر است از كسى كه آموزنده و ادب كنندهء مردم باشد .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 313 | جورج جرداق / انصارى