كسى كه به عيوب مردم نظر كند و آن را ناپسند بداند سپس آن را براى خودش بپسندد احمق است .
كسى كه لغزش هاى خود را فراموش كند ، اشتباهات ديگران را بزرگ مى شمارد ، و كسى كه به مردم بزرگى بفروشد خوار مى گردد .
از نادانى مرد همين بس كه ارزش خود را نداند .
كسى كه به ارزش خود نادان باشد به ارزش ديگران جاهل تر است .
كسى كه خود را شناخت پروردگارش را مى شناسد .
مردى كه ارزش خود را نداند نابود مىشود .
هميشه صورت خود را در آئينه ببين ، اگر صورتت زيبا است ، پيوستن كار زشت را به آن و ننگين كردن آن را زشت بدان ، و اگر صورتت زشت است ، جمع آورى دو زشت را قبيح بشمار .
انسان آئينهء انسان است ، به دقت در او مى نگرد و احتياجات او را تأمين مىكند .
هرگاه كسى خصلت خوبى داشت امثال آن را انتظار داشته باشيد .
بدترين شما كسانى هستند كه سخن چينى مى كنند و ميان دوستان جدائى مى اندازند و بر بى گناهان عيب مى گيرند .
با انتقام ، برترى وجود ندارد و درستى در ترك مشورت نيست .
شهادت گناهكار را جز بر زيان خودش نمى پذيرم .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 304
مساهمون: جورج جرداق
ص٣٠٤