تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 301

مساهمون:

ص٣٠١
به حق و عدالت براى او مشكل تر خواهد بود . ما حقى داريم كه اگر آن را بما بدهند مى گيريم و گر نه بر پشت شترها سوار مى شويم هر چند سير شبانه طولانى گردد . در راه هدايت ، از جهت كمى پيروان آن ، نگران نباشيد . كار خود را بدون تظاهر انجام دهيد . ريا كار سه علامت دارد : وقتى مردم را مى بيند شاد مىشود ، و در تنهائى كسل است و دوست دارد در همه حال او را بستايند بايد نزديكى تو به مردم ، توأم با خوش خوئى و مهربانى باشد . برادرات را با احسان سرزنش كن و او را با بخشش دور گردان . با كسى كه از تو جدا شده ، ارتباط برقرار كن ، و به كسى كه ترا محروم نموده بخشش كن ، و با كسى كه به تو بدى كرده خوبى كن ، و حق را بگو هر چند به زيان تو باشد . بدكار را به پاداش نيكوكار سرزنش كن . اگر بردبار نيستى خود را به بردبارى وادار كن ، زيرا كم كسى است كه به جمعيتى شبيه شود و به زودى از زمرهء آنان نشود . پاداش كسى كه ترا شاد كرده اين نيست كه با او بدرفتارى كنى . كسى كه گناه بر او پيروز شود ، پيروز نيست . و كسى كه به سبب بدى غلبه يابد شكست خورده است . كسى كه بدخلقى كند خويشتن را معذب ساخته است . براى آسايش و نعمت ، خوش خوئى كافى است .