تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩

است : اگر مى خواهى در بارهء ملخ بگو ، كه خداوند براى آن دو چشم سرخ آفريده و دو حدقهء مهتابى براى آن برافروخته است ، و گوش پنهان برايش قرار داده ، و دهانهاى مناسب برايش گشوده ، و براى آن درك قوى و دو دندان كه بوسيله آنها گياه را چيده و دو داس كه به كمك آنها مى گيرد قرار داده است . كشاورزان در زراعت خود از آن مى ترسند و قادر به جلوگيرى آن نيستند اگر چه همگى با هم اجتماع كنند ، تا آنكه سرانجام با جست و خيزهاى خود وارد كشتزار مىشود و خواسته‌هايش را از آن تأمين مىكند ، در حالى كه همهء جثه‌اش به اندازهء يك انگشت باريك نيست

خدايا ، مرا بيامرز

على « ع » با اين جملات دعا ميكرد : خدايا آنچه را كه تو از من به آن داناترى بيامرز ، پس اگر من تكرار كردم تو آمرزش را به من باز گردان خدايا آنچه را كه من بوسيلهء آن با زبانم بسوى تو تقرب جستم و قلبم بر خلاف آن بود بيامرز خدايا اشاره‌هاى گوشه‌هاى چشم ، و سخنان بيهوده و خواسته‌هاى دل و لغزش هاى زبان مرا ، بيامرز
هامش
( 1 ) - منظور از داس در اينجا پاهاى ملخ است كه بخاطر زبرى و كجى به داس تشبيه شده است .
بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 289 | جورج جرداق / انصارى