خود راه مى رود و براى روزيش مى شتابد دانه را به لانهاش انتقال مىدهد و آن را در قرارگاهش آماده مى گذارد . دانهها را در تابستان براى زمستان آمدن و هنگام بازگشتن جمع مىكند . روزى آن ضمانت شده ، و مناسب حالش به او روزى داده شده است . خداوند بخشنده از آن غافل نيست ، و پروردگار پاداش دهنده محرومش نمى كند ، اگر چه در سنگ خشك و سخت باشد . اگر در مجراهاى خوردن و در بالا و پائين و تقاطع اضلاع شكمش كه در درون آن است بيانديشى و در اطراف چشم و گوش آن كه در سرش قرار دارد فكر كنى ، از آفرينش آن به شگفت آمده و در توصيفش رنج خواهى دهيد پس برتر است خدائى كه مورچه را روى دست و پايش برقرار داشت ، و آن را بر ستون هايش بنا كرد در حالى كه در آفرينش آن هيچ آفريدگارى شركت نداشته و هيچ توانايى او را يارى نكرده است .
اگر راههاى انديشهء خود را به پيمائى تا به پايان آن برسى ، دليل و برهان ، تو را رهبرى نمى كند ، مگر به اين كه آفرينندهء مورچه ، همان آفرينندهء درخت خرما است ، زيرا هر چيزى امتيازى دقيق و هر جاندارى تفاوتهاى مرموزى دارد بزرگ و كوچك ، سنگين و سبك و نيرومند و ناتوان همه در آفرينش يكسانند
آفرينش ملخ
قسمتى از خطبه مزبور در توصيف ملخ