روزگار و مردم آن
در اين سخن زيبا دقت كنيد : هرگاه نيكوكارى ، روزگار و مردم آن را فرا گرفت ، سپس مردى نسبت به مردى كه بدنامى او آشكار نشده بدگمان شود به او ستم نموده است و هرگاه تباهكارى بر روزگار و اهلش حكومت يافت پس مردى نسبت به مردى خوش گمان باشد خود را در خطر قرار داده است
بسا روزهدارى كه . . .
على « ع » در بارهء نماز و روزه چنين مى گويد : بسا روزهدارى كه از روزه داشتنش جز گرسنگى چيزى ندارد ، و بسا نمازگزارى كه از ايستادنش جز بيدارى و رنج چيزى نمى ماند . چه خوبست خواب زيركان و افطار كردنشان
اصناف مردم
قسمتى از خطبهاى است كه امام « ع » در بارهء سرشت ناپاك مردم زمانش ايراد كرده است : اى مردم ، ما در روزگارى ستمگر و زمانى ناسپاس قرار گرفتهايم .