تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
و مردانى چند باقى مانده‌اند كه ياد روز رستاخيز چشمهاى آنان را پوشانده و ترس از محشر ، اشكهايشان را جارى ساخته است . پس بعضى از آنان رانده ، و فرارى ، و برخى ترسناك و شكست خورده ، و جمعى خاموش و دهان بسته هستند ، و بعضى از روى اخلاص دعوت مى كنند ، و گروهى اندوهگين و رنجورند . تقيه آنان را گمنام كرده و ذلت آنان را فرا گرفته است ، و مردم را بقدرى پند داده‌اند كه خسته شده‌اند ، و تا آنجا شكست خورده‌اند كه ذليل گشته‌اند ، و به قدرى از آنان كشته شده كه كم شده‌اند . بنا بر اين از گذشتگان خود پند بگيريد ، پيش از آنكه آيندگان از شما پند بگيرند ، و دنياى نكوهيده را رها كنيد ، زيرا دنيا به كسى كه بيش از شما دلباختهء آن بوده ، وفا نكرده است

با هر بادى مى روند

على « ع » مردم زمانش را چنين توصيف مىكند : مگسان كوچك و ناتوانى كه از هر آوازى پيروى مى كنند و با هر بادى مى روند . از پرتو دانش روشنى نگرفته و به پايهء استوارى پناه نبرده‌اند .