اى مردم ، هر كه راه آشكار بپيمايد به آب و آبادى مى رسد و هر كه بيراهه رود در بيابان بى آب و علف قرار مى گيرد .
دوروئى و ستم
قسمتى از خطبهاى را در ضمن جملات زير مى خوانيد : از شكستن و دگرگون ساختن اخلاق بر حذر باشيد . همانا زبان مؤمن پشت قلب او است ، و قلب منافق در پشت زبان او قرار دارد . زيرا مؤمن هرگاه بخواهد سخنى بگويد در آن انديشه مىكند : اگر نيكو بود آن را آشكار مىكند و اگر بد بود آن را مى پوشاند ، و منافق آنچه به زبانش بيايد مى گويد و نمى داند كدام سخن به سود و كدام به زيان او است اما ستمى كه قابل اغماض نيست ، ستم بندگان نسبت به يكديگر است . گرد آمدن بر حقى كه از آن كراهت داريد بهتر از جدائى در
هامش
( 1 ) - مثلا راستگو اگر دروغ گفت راستى او شكسته ، و بزرگوار اگر پست گرديد به شخصيت او خلل وارد شده است .
( 2 ) - يعنى زبان مؤمن پيرو عقيده او است . او تنها به آنچه معتقد است زبان مى گشايد . اما منافق بر طبق نيت ناپاكش سخن مى گويد ، اگر امروز مطلبى گفت فردا آن را باطل مىكند . بنا بر اين قلب او پيرو زبانش مى باشد .