كارى مى كنند و در مسير تمايلات نفسانى گام برمى دارند . كار نيك از نظر آنان كارى است كه خود نيكو شناختهاند ، و كار زشت ، كارى است كه خود زشت پنداشتهاند . در مشگلات بسوى خود پناه مى برند و در موضوعات مهم بر افكار خويش اعتماد مى كنند . گويا هر يك از آنان پيشواى خود مى باشد كه در رأى خود دستگيرههاى استوار و دلايل محكم را از خويش گرفته است .
خوددارى
قسمتى از خطبهاى است كه امام « ع » آن را براى مردم ايراد كرده است : بندگان خدا ، پيش از آنكه سنجيده شويد خود را بسنجيد و پيش از آنكه مورد حساب قرار گيريد به حساب خويش رسيدگى كنيد و پيش از تنگ شدن گلو نفس بكشيد و پيش از آنكه به سختى شما را ببرند تسليم گرديد و بدانيد كسى كه خود را كمك نكند تا از جانب خود
هامش
( 1 ) - يعنى هر چه به نظر آنان خوب آمد آن را نيكو مى شمارند و هر چه را زشت پندارند آن را قبيح مى دانند بدون آنكه به دليل آشكار يا قانون واضحى مراجعه كنند .
( 2 ) - يعنى هر يك از آنان با وجود جهل و نقصى كه در آنها است به آراء خود مطمئن شده و آن را دستگيرهء محكمى تلقى مى كنند .
( 3 ) - يعنى آنچه را با مدارات از شما خواستهاند اطاعت كنيد پيش از آنكه شما را به سختى سوى آن سوق دهند .