بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 241

كار بزرگ ، كوچك و كار كوچك ، بزرگ جلوه مىكند و زيبائى به زشتى و زشتى به زيبائى تبديل مىشود و حق به باطل آميخته مى گردد . البته حكمران بشر است و از كارهائى كه مردم از او پنهان مى دارند اطلاع ندارد ، و حق هم داراى نشانه‌هائى نيست كه به سبب آنها انواع راستى از دروغ شناخته شود ، و تو يكى از اين دو نفر هستى : يا كسى هستى كه در بخشيدن حق سخاوت دارى ، پس سبب پنهان بودن تو در برابر حق واجبى كه عطا كنى يا كار نيكوئى كه بجاى آورى چيست يا كسى هستى كه از بخشش امتناع مى كنى ، پس به زودى مردم از درخواست از تو ، دست برمى دارند و از بخشش تو مأيوس مى شوند با اين كه بيشتر احتياجات مردم به تو از قبيل : شكايت از ستم يا درخواست انصاف در معامله ، از چيزهائى است كه براى تو زحمتى ندارد . حكمران ، نزديكان و درباريانى دارد كه در ميان آنها خودسرى ، درازدستى و كم انصافى در معامله وجود دارد . بنا بر اين تو با بريدن عوامل اين حالات ، ريشهء آنان را قطع كن و هرگز به اطرافيان و