بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 240

مى فرمود : « هرگز ملتى كه در آن حق ضعيف ، بدون لكنت از نيرومند گرفته نشود ، به پاكى نخواهد گرائيد » پس درشتى و ناتوانى در سخن گفتن را از آنان تحمل كن و تندى و خودپسندى را از خود دور ساز . آن گاه در ميان كارهائى است كه ناچار بايد خودت انجام دهى : يكى اين كه كارگردانان خود را در آنچه نويسندگانت از آن درمانده‌اند پاسخ دهى و ديگر اين كه خواسته‌هاى مردم را كه ياوران تو به سبب آن تنگدل مى شوند ، همان روز كه به تو مى رسد ، انجام دهى و در هر روز كار آن روز را بجاى آور ، زيرا براى هر روزى كارى هست . و نبايد خود را از رعيت ، زياد پنهان كنى ، زيرا پنهان بودن حكمرانان از رعيت ، يكى از فروع تنگى و كم اطلاعى در كارها محسوب مى گردد و باعث مىشود حكمرانان از اطلاع بر چيزهائى كه از نظر آنان پوشيده است محروم گردند . اينجا است كه نزد حكمرانان