تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧

زيرا ماليات جز از راه عمران بدست نمى آيد ، و كسى كه ماليات را بدون عمران زمين طلب كند شهرها را ويران كرده و بندگان را بنابودى كشانده است و كارش جز اندكى پايدار نمى ماند . و نبايد تخفيفى كه براى آنان قائل مىشود بر تو گران آيد ، زيرا اين تخفيف ، اندوخته‌اى است كه آن را در آبادانى شهرها به تو باز مى گردانند . و آنچه بر عمران و آبادى بار كنى مىتواند آن را بكشد ، و هميشه ويرانى زمين بخاطر تنگدستى اهل آن است ، و بواسطه‌ى توجه حكمرانان به جمع آورى مال و بدگمانى آنان به پايدارى و كم بهره بردن از عبرتها ، مردم زمين پريشان مى شوند . پس در حال نويسندگانت نظر كن و بهترين آنان را به كارهاى خود بگمار ، كسى كه اندازهء مقام خود را در كارها بداند ، زيرا اگر كسى به مقام خويش نادان بود به مقام ديگرى نادان تر است . آن گاه آنان را نبايد از روى فراست و اطمينان و خوش گمانى خود انتخاب كنى زيرا مردان با آراستن و حسن خدمت خود ، خويشتن را به حكمرانان مى شناسانند در حالى كه غير از خير خواهى و امانت چيزى در كار نيست . و اگر در نويسندگانت نقصى باشد و تو از آن غافل باشى آن را

هامش
( 1 ) - يعنى نبايد از روى خواستهء شخصى و بر طبق شناخت خود كه گاهى بخطا مى رود ، براى خود نويسندگانى انتخاب كنى .
( 2 ) - يعنى به منظور آنكه حكمرانان نسبت به آنان خوش گمان شوند ، بر طبق خواسته‌شان به آنان خدمت مى كنند .