تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥

دعوت كرد به او خبر رسيد كه ابو موسى مردم را از آمدن بسوى او جلوگيرى كرده است ، امام « ع » به او نوشت : از بندهء خدا على پيشواى مؤمنان به عبد الله بن قيس . پس از سپاس و درود ، سخنى از تو به من رسيده كه هم به سود تو و هم به زيان تست . هرگاه فرستادهء من بر تو وارد شد دامن خود را بالا بزن و كمربندت را محكم كن و از لانه‌ات بيرون بيا و كسانى را كه با تو هستند دعوت كن . عقلت را مقيد نما و زمام كارت را در دست گير و بهره و نصيب را درياب . اگر از اين پيشنهاد كراهت دارى بجاى تنگى كه رهائى در آن نيست دور شو به خدا قسم اين جنگ ، بر حق و بدست كسى است كه بر حق است و من از آنچه كافران كرده‌اند باك ندارم

اتمام حجت

سخنى است كه امام « ع » با مردى بنام « كليب جرمى » در ميان گذاشته ، پس از
هامش
( 13 ) - بالا زدن دامن و محكم كردن كمربند ، كنايه از آمادگى براى جهاد است و مقصود از لانه ، جايگاه است .