وقتى از امام « ع » پرسيدند : به چه چيز بر همگنانت پيروز شدى فرمود : به هيچكس روبرو نشدم مگر آنكه بر زيان خودش مرا يارى كرد
او خواست مغالطه كند
سخنى است منطقى كه امام « ع » در بارهء طلحه و موقعيت او پيش از كشته شدن عثمان و بعد از آن ، ايراد كرده است : من تا به حال به جنگ تهديد نمى شدم و كسى مرا از ضرب شمشير نمى ترسانيد . به خدا قسم او با برهنگى براى خونخواهى عثمان شتاب نكرده مگر بخاطر آنكه مى ترسد از او خونخواهى كنند ، زيرا وى مورد گمان قتل است و ميان مردم كسى حريص تر از او در ريختن خون عثمان نبوده ، از اين رو خواسته بوسيلهى جمع آورى لشكر مغالطه كند تا امر اشتباه شود و ترديد صورت گيرد به خدا قسم او در بارهى عثمان هيچيك از سه كار را انجام نداد : اگر پسر عفان - چنان كه او گمان مى كرد - ستمگر بود مى بايست از قاتلان او پشتيبانى كند و با يارانش مخالفت نمايد ، و اگر مظلوم بود سزاوار بود از كسانى باشد كه از قاتلانش جلوگيرى مى كردند و براى
هامش
( 1 ) - مانند شمشيرى كه از نيام بيرون كشيده شده است .