تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
عملش نمودار نيست پس هر كه اميدوار است اميدش از كردارش پيداست » بنا بر اين اگر شما كار نيكى انجام داديد بر شما لازم است سخن خوب بگوئيد : « سخن خوب بگو و كار نيك كن » . 3 - على « ع » در برابر نيروهاى خير ، فرصت وسيعى كه از مرز بعيدى برخوردار است در اختيار انسان مى گذارد و پذيرش توبه‌ى از گناه را در ضمن يك قانون عملى شده ، اعلام مى دارد . بنا بر اين اگر كسى با ديگران بدرفتارى كرد مىتواند از در توبه مجددا به سوى جهان نيكى رهسپار شود . على « ع » مى گويد : « عذر كسى را كه از تو پوزش مى طلبد بپذير . و تا مى توانى بدى را به تأخير انداز » . تاريخ از بدرفتاريهاى ابو موسى اشعرى نسبت به على « ع » آگاه است و مىداند كه على « ع » در مشكلات و بطور كلى در هيچ موقعيتى از عقيده‌ى خود دست بر نمى دارد ، لذا مى بينيم كسى را به سوى ابو موسى مى فرستد و مى گويد : « راستى تو مردى هستى كه خواهش هاى بى جا ترا گمراه نموده و ترا غرور فرا گرفته است ، پس از خدا درخواست گذشت كن تا از لغزشت صرفنظر كند ، زيرا كسى كه از خدا درخواست گذشت كند خداوند از او مى گذرد » 4 - على « ع » معتقد است كه نيروهاى خير در انسان وابسته به يكديگرند و بستگى شديدى بر آنها حكومت مىكند . بنا بر اين اگر در انسانى يك جهت خوب وجود داشت ناچار بايد به جهات خوب ديگر مربوط باشد و بديهى است كه اين جهات در مناسبت هاى ويژه بروز