بصفت حيض است ترك كند عبادت را والا پس أحوط پيش از گذشتن سه روز جمع است ما بين
احكام حائض ومستحاضه مگر انكه بداند كه سه روز خواهد ديد كه در اين صورت بمجرد ديدن ترك
عبادت مىكند مطلقا واگر تبين خلاف شد قضاء مىكند عبادات متروكه را
( مسألة 16 ) صاحب
عادت مستقره در وقت وعدد هر گاه آن عدد را در غير وقت خود به بيند ودر أيام عادت نه بيند آن را
حيض قرار دهد خواه پيش از وقت باشد يا بعد از وقت
( مسألة 17 ) هر گاه پيش از عادت خون
به بيند ومستمر بماند در تمام أيام عادت ومجموع از ده تجاوز نكند تمام حيض است وهم چنين اگر در أيام
عادت وبعد از آن به بيند ومجموع از ده تجاوز نكند يا قبل از عادت ودر عادت وبعد از عادت به بيند
ومجموع از ده تجاوز نكند مجموع حيض است واگر تجاوز كند همان عادت تنها حيض است وبقيه
از أحد طرفين يا هر دو استحاضة است
( مسألة 18 ) اگر سه روز متوالى يا بيشتر خون به بيند وبعد
قطع شود باز سه روز يا بيشتر به بيند اگر مجموع طرفين ونقاء متخلل از ده تجاوز نكرده طرفين حيض
است ودر نقاع متخلل بايد احتياط كند بجمع ما بين وظيفة حائض وطاهر واگر مجموع از ده تجاوز
كرده پس هر يك از دو خون طرفين كه در عادت است حيض است واگر هيچ يك در عادت نيست
پس اگر أحدهما واجد صفات است دون ديگرى آن را حيض قرار دهد والا أحوط حيض قرار دادن
خون أول است واگر بعض أحدهما در عادت است آن را حيض قرار دهد واگر بعض از هر يك در
عادت است پس هر گاه مقدار واقع در عادت از طرف أول سه روز كمتر نيست طرفين عادت را
استحاضة ومقدار عادت از طرفين را حيض قرار دهد ودر نقاء متخلل احتياط كند وهر گاه آنچه در عادت
واقع شده از طرف أول از سه روز كمتر باشد بايد احتياط كند در جميع أيام دمين ونقاء متخلل بجمع
ما بين وظيفتين
( مسألة 19 ) هر گاه در ذات العادة وقتيه عدديه معارضه كند مراعاة وقت
با مراعاة عدد باين كه دو خون به بيند يكى بعدد عادت در غير وقت ويكى در وقت عادت كمتر يا بيشتر
از عدد وممكن نباشد اخذ بهر دو مراعاة وقت كند بنابر أقوى وبعضى ترجيح داده اند اسبق را
وأحوط بالأحق بودن وقت مراعاة احتياط است در هر دو
( مسألة 20 ) ذات عادت عدديه
هر گاه خون زيادتر از عدد ديد وتجاوز نكرد از ده مجموع حيض است وهم چنين است ذات عادت
وقتيه يعنى اگر زيادتر از وقت خود ديد واز ده تجاوز نكرد مجموع حيض است
( مسألة 21 )