است با سابق ناسخ سابق است پس مراعاة احتياط بهتر است
( مسألة 12 ) گاهى عادت حاصل
مىشود به تميز مثل انكه در مرأه مستمرة الدم پنجروز أول هر ما هي مثلا بصفات حيض باشد وبقيه
بصفات استحاضة پس اين صاحب عادت وقتيه عدديه مىشود يا در يك ماه پنج روز أول آن بصفات
حيض باشد ودر ماه دوم شش روز آن پس صاحب عادت وقتيه مىشود يا در هر ما هي پنجروز آن
بصفات باشد لكن بحسب وقت مختلف باشد پس اين صاحب عادت عدديه مىشود
( مسألة 13 )
هر گاه دو حيض به بيند كه در هر يك نقاء متخلل باشد مثل اين كه سه روز خون به بيند بعد پاك شود
يك روز پس باز دو روز ديگر به بيند ايا نقاء نيز جزء عادت أو است پس در مثال مفروض عادت أو
شش روز مىشود يا نه اظهر اين است كه عادت أو مقدار أيام دم است كه در اين مثال پنجروز باشد
وقول بجزئيت نقاء ضعيف است واضعف از آن است آنچه از بعض ديگر نقل شده كه نقاء وما بعد
آن هر دو خارج است پس در مفروض عادت أو سه روز است وبنابر مختار هر گاه دم تجاوز كند پنج
روز متصل را حيض قرار مىدهد وعادت نسبت به بقاء ثابت نمىشود پس لازم نيست كه در وقت
رجوع در يك روز حكم نقاء را جارى كند كه احتياط بجمع است بنابر آنچه سابقا ذكر شد
( مسألة 14 ) در تحقق عادت عدديه چه وقتيه هم باشد يا نباشد معتبر است عدم زيادة أحدهما بر ديگرى حتى بنصف
روز يا كمتر پس اگر در يك ماه پنج روز به بيند ودر ماه ديگر پنج روز ونصف روز عادت عدديه محقق
نشده است بلى زيادة جزء يسيرى از روز در أحدهما ضرر ندارد واز بعض علماء ظاهر مىشود كه
مناط تساوى در عدد أيام است پس اگر أحدهما بيك شب يا دو شب زيادتر باشد مضر نيست وأين
مشكل است ودر عادت وقتيه نيز تفاوت وقت بمقدار يسيرى ضرر ندارد
( مسألة 15 ) بدان كه
صاحب عادت وقتيه خواه عدديه هم باشد يا نه بمجرد رؤيت خون در أيام عادت يا قبل از آن بيك روز
يا دو روز يا زيادتر بر وجهي كه صدق كند كه عادت أو پيش افتاده يا بعد از عادت بيك روز يا دو روز
يا بيشتر بر وجهي كه صدق كند كه عادت أو پس افتاده ترك عبادت مىكند وانرا حيض قرار مىدهد
نسبت بجميع احكام آن هر چند خون بصفت حيض نباشد لكن اگر بعد معلوم شد كه حيض نبوده
باين كه بر كمتر از سه روز منقطع شد بايد قضا كند عبادات را واما ذات العادة مذكوره مثل
مبتدئه ومضطر به وناسيه بلكه ذات العادة اگر قبل از عادت يا بعد از آن بكثيرى به بيند پس اگر خون