ص 6 س 4 درغات : جمع درغ است كه در كتابهاى لغت به معنى برغ و سد و بند آب آمده است .
ص 6 س 6 عبد المجيد بن ابراهيم نرشخى . نامش در انساب سمعانى و ياقوت نيست ، و همچنين در كتب رجال حديث هم ذكر او نشده است ، و از اينكه نرشخى دربارهء وى گفته : او را از جملهء عباد الصالحين گفتندى ، معلوم مىشود از جملهء زهاد بوده است .
در ميان روات حديث صفت صالح بسيار شايع است ، و غالبا گويند از جملهء صالحان بود .
در كامل ابن اثير در شرح حال عدهاى از علماء آمده است كه از صالحان بود . از جمله ابو الحسن محمد بن الحسن بن عيسى را گويد : از صالحان و رواة حديث بود ، در سال 440 در گذشت . ( ج 9 / 290 ) و باز ابو الحسن على بن عمر قزوينى زاهد را گويد : ( كان من الصالحين ) از جملهء صالحان بود ، در سال 442 در گذشت . ( ج 9 / 197 ) و همچنين وقتى كه از عبد الله بن محمد بن نافع ابو العباس بستى زاهد نام مىبرد ، گويد : در سال 384 درگذشت . او از نيشابور بود ، پياده به حج رفت و از صالحان بود . ( ج 9 / 36 ) و در تاريخ بغداد ( ج 8 ص 253 ) از ابو محمد معروف به حبيب بخارى هم به عنوان يكى از صالحان نام برده شده است .
ص 6 س 8 احمد بن ابراهيم بركدى : نامش در جائى يافت نشد ، سمعانى در كلمهء بركد نوشته است : بركد از قراى بخاراست . و بعد از قاضيى از مردم آنجا به نام ابو جعفر محمد بن احمد بن موسى بن سلام بركدى نام برده كه در مظالم بخارا مشغول بوده ، و در ذى حجهء سال 289 در گذشته است .
ياقوت هم در « بركد » از همين شخص ياد نموده ، و تاريخ وفاتش را در ذى حجهء سال 389 معين كرده كه مسلما خطاست ، چون سمعانى مىگويد :
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 146
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص١٤٦