همى داشت ، و در اين ميان امير اسماعيل را ديدم از دور ، خواستم كه فرود آيم ، به جان و سر خويش سوگند دادم ، كه فرومآى [ 1 ] . دل من قرار گرفت ، و مرا به سراپرده فرود آورد . و ابو يوسف با من نشست ، و مرا باز داشت ، و چون آب خواستم مرا جلاب دادند ، و در حق من انواع اعزاز و اكرام نمودند .
پس امير اسماعيل نزديك من اندر آمد . و مرا بنواخت و عهد كرد كه ترا نكشم ، و بفرمود تا مرا در عمارى نشانند [ 2 ] ، و به حرمت به شهر رسانند . و به شب مرا به شهر [ 3 ] سمرقند در آوردند ، چنان كه از اهل سمرقند هيچ كس را [ 4 ] خبر نبود .
و امير اسماعيل انگشترى [ 5 ] من بخريد [ 6 ] . از آن كس كه با وى بود به سه [ هزار ] درم [ 7 ] و بهاى [ 8 ] آن بداد ، و به نزديك من فرستاد ، و نگين انگشترى [ 5 ] ياقوت سرخ بود .
و عمرو ليث گفت كه روز حرب [ 9 ] با من چهل هزار درم بود ، كه در جنگ بردند . و من بر اسبى بودم كه پنجاه فرسنگ راه رفتى [ 10 ] ، و بسيار [ 11 ] آزموده بودم . امروز همان اسب چنان سست همى رفت كه خواستم فرود آيم [ 12 ] ، پايهاى [ 13 ] اسب به جوى فرو شد ، از اسب [ 14 ] فرو افتادم [ 15 ] و از خويشتن نوميد گشتم .
چون آن هر دو چاكر قصد [ 16 ] من كردند . آن كس كه با من بود او را گفتم بر اسب من بنشين ، و بگريز [ 17 ] . وى بر اسب من بنشست ، نگاه كردم چون ابر همى رفت .
هامش
[ 1 ] - خ : ماند
[ 2 ] - د ، خ : نشاندند
[ 3 ] - ش ، ب : و بشب به شهر
[ 4 ] - ب : ( را ) ندارد
[ 5 ] - د ، ب ، خ : انگشترين
[ 6 ] - خ : خريد
[ 7 ] - ش ، م ، ب : بسه درم
[ 8 ] - د ، خ : و ثمن
[ 9 ] - خ : ( حرب ) ندارد
[ 10 ] - ش ، ب : فرسنك رفتى
[ 11 ] - خ : كه بسيار
[ 12 ] - ش : امروز چنان سست همى رفت كه خواستم كه فرود آيم - خ : اسب همى رفت امروز چنان سست خواستم كه فرود آيم - د : امروز همان اسب چنان سست همى رفت خواستم فرودآيم
[ 13 ] - ب : و پايهاى
[ 14 ] - ش ، ب : و از اسب
[ 15 ] - م : بگوى فرو افتادم - كلمهء ( بگوى ) در حاشيه نوشته شده
[ 16 ] - ب : آن هر دو قصد - د ، خ : چو آن دو چاكر قصد
[ 17 ] - ش ، ب ، خ : ( و بگريز ) ندارد