كسى از آفريدگان او ( 1 ) و هر گاه بخوانى تو اى محمّد قرآن را مىگردانيم ما ميان تو و ميان آن جماعتى كه ايمان نمىآورند به عذاب آخرت پردهاى را پوشيده شده [ و قرار داديم بر قلبهاى ايشان پوششى را تا اين كه نفهمند و در گوشهاى ايشان سنگينى را و هر گاه پروردگار خودت را در قرآن به يكتائى ياد كنى به طرف پشت خود مىگردند در حال كراهت ] بدرستى كه ما گردانيديم « 1 » در گردنهاى كافران غلها و بندها پس آن غلها رسيدند تا به زنخدانهاى ايشان پس ايشان سر در هوا بازماندگانند و گردانيديم ما « 2 » از پيش روى ايشان حاجبى و حائلى را و از پس سر ايشان مانعى را پس پوشانيديم چشمهاى ايشان را پس ايشان نمىبينند . خداوندا بزن بر من سراپردهء نگاهدارندهء از جانب حلم خود را كه پاره نمىكند آن را بادها و نمىدرد آن را نيزهها و نگاه دار روح مرا به بركت روح « 3 » منزه خود كه هر گاه كسى كه بيندازى تو توجه آن را بر آن كس خواهد بود عظيم در نظر چشمهاى نظركنندگان ( 2 ) و بزرگ خواهد بوده در سينههاى آفريدگان همگى و مهيا كن اسباب مرا به بركت نامهاى نيكوى خود و صفتهاى بلند خود براى نيكويى من در همهء آنچه آرزو دارم من آن را از نيكويى دنيا و آخرت و برگردان از من چشمهاى نظر بدكنندگان را و بگردان « 4 » از من دلهاى ايشان را از شرّ آنچه در خاطر دارند بسوى ارادهء نيكويى را كه مالك نيست آن را كسى غير تو خداوندا تويى ملجأ من پس به تو التجا مىبرم و تويى محل پناه من پس به تو پناه مىآورم خداوندا بدرستى كه ترس من داخل در شام گردانيده است مرا و داخل در صبح كرده است مرا در حالى كه پناه آورندهام من به وجه هميشهء تو كه كهنه نمىشود اى رحمكنندهترين رحمكنندگان تسبيح مىكنم تسبيح كردنى كسى را كه عميق گردانيده است درياها را به قدرت خود و خاموش كرده است آتش « 5 » ابراهيم را به فرمان خود و قدرت دارد بر عرش به بزرگوارى خود و گفته است به موسى كه روى آور و مترس بدرستى كه تو از جملهء
هامش
( 1 ) اين آيه در شأن ابو جهل است كه سنگى برداشته ارادهء قتل پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله را داشت و در آخر آن سنگ در گردن خودش غل گرديد . و اللَّه يعلم
( 2 ) اين آيه در شأن مردى از بنى مخزوم است كه سنگى برداشت و گفت مىروم و بدين سنگ محمّد صلى اللَّه عليه و آله را هلاك مىكنم چون به نزديك حضرت رسيد نابينا شد و پيغمبر را نمىديد و آواز او را مىشنيد .
( 3 ) و ممكن است كه مراد از روح قدس جبرئيل يا ساير ملائكه باشد . و اللَّه يعلم
( 4 ) يعنى و برگردان آنچه را كه در خاطر دارند از ارادههاى بد و ضرر رسانيدن به من را به سوى ارادهء نيكوئى نمودن به من كه اين را به غير از تو كسى قادر نيست زيرا كه توئى مقلب القلوب و الابصار . و اللَّه يعلم
( 5 ) يعنى آتشى را كه حضرت ابراهيم را در آن انداختند .