تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 285

مساهمون:

ص٢٨٥
( 1 ) به حقّ پادشاهى تو كه بلند است بر هر چيزى و به حقّ دانش تو كه فرو گرفته است هر چيزى را و به حقّ نام تو كه هلاك مىكند هر چيزى را و به حقّ ذات تو كه باقى است بعد از بر طرف شدن هر چيزى و به حقّ روشنى ذات تو كه روشن گشته است « 1 » براى او هر چيزى آنكه بيامرزى تو « 2 » براى من هر گناهى را و بر طرف كنى از من هر خطا و عقوبتى را و آنكه توفيق دهى مرا كه بجا آورم آنچه را كه دوست مىدارى تو آن را اى پروردگار ما و آنچه را كه خشنودى تو از آن و آنكه نگاه دارى مرا از آنچه اندوهناك كرده است مرا و آنچه به غم انداخته است مرا از امر دنيا و آخرت و آنكه روزى گردانى به من احسان‌هاى نيكوى خود را همهء آن را آنچه را كه فرا گرفته است او را دانش تو مستجاب كن دعاى مرا اى پروردگار عالميان ، و رحمت فرستد خدا بر [ آقاى ما ] محمّد [ فرستادهء او ] و بر آل او كه پاكانند [ معصومانند ] . ( 2 ) 2 - و از آن جمله دعاى ديگر است از حضرت امام محمّد باقر بن على عليهما السّلام . ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه ما به سندهاى خود تا محمّد بن حسن صفّار روايت كرده شديم كه او در كتاب « فضل الدّعاء » ذكر نموده است از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسن بن علىّ بن فضّال و علىّ بن حكم ، از ابى جميله ، از جابر ، از حضرت ابو جعفر عليه السّلام كه فرمودند كه : جبرئيل عليه السّلام به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله گفت كه : اى پيغمبر خدا بدان كه من دوست نمىدارم پيغمبرى را از پيغمبران مثل آنچه ترا دوست مىدارم . پس تو اين دعا را بسيار بخوان و دعا اين است : خداوندا بدرستى كه مىبينى تو و ديده نمىشوى تو و تو به جايگاه ديدن بالاترى و بدرستى كه بسوى توست منتهى و بازگشت همه چيز و بدرستى كه براى توست آخرت و دنيا و بدرستى كه براى توست مردن مردمان و زنده شدن ايشان اى پروردگار من پناه مىبرم به تو از آنكه خوار گردم و رسوا شوم . ( 3 ) 3 - و از آن جمله دعاى ديگر است از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام كه به دعاى جامع ناميده شده است . ابن طاوس عليه الرّحمة گويد كه ما به سندهاى خود تا به سعد بن عبد اللَّه روايت كرده شديم كه گفت : حديث كرد به ما حسن بن على ، از احمد بن هلال و او از حسن بن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابى حمزهء ثمالى كه گفت : من اين دعا را از حضرت ابو جعفر محمّد بن على عليهما السّلام اخذ نمودم و اين دعا به دعاى جامع ناميده شد و ما نيز به سندهاى خود روايت كرده شديم تا محمّد بن يعقوب كلينى به سندهاى خود تا حضرت ابو جعفر محمّد بن علىّ عليهما السّلام و دعا اين است : ابتدا مىكنم بنام خداى بخشندهء مهربان
هامش
( 1 ) يعنى براى او هر چيزى ظاهر شده است يا آنكه از جانب آن روشنى هر چيزى روشن شده است بنا بر اين كه « لام » به معنى « من » باشد . و اللَّه يعلم ( 2 ) « ان تغفر » متعلق است به « اللّهمّ انى أسألك » . يعنى سؤال مىكنم از تو به حقّ فلان و فلان آنكه گناهان مرا بيامرزى . و اللَّه يعلم