( 1 ) فرزندى را آيا پس مىبينى تو اى محمّد كسى را كه فرا گرفته است خداى خود را موافق خواهش خود و بازگذاشته است او را در گمراهى خدا بر جهت دانش خود و مهر نموده است بر گوش او و دل او و گردانيده است بر چشم او پردهاى پس كيست كه راهنمائى نمايد او را « 1 » از غير خدا آيا پس پند نمىگيريد . شما خداوندا كور كن چشمهاى دشمنان ما را همهء ايشان را از جن و انس و بگردان بر چشم آن دشمن پردهء پوشش را و مهر كن بر دل او و بيرون كن يادآورى مرا از دل او و بگردان ميان من و ميان دشمن من مانعى و قلعهء محكم بلندى كه قصد نكند آن را و غلبه نكند بر آن پادشاهى و نه شيطانى و نه آدميزادى و نه پريزادى خداوندا بدرستى كه دفع مىكنم و طعن مىزنم به قوّت تو در گودى گردن او و پناه مىبرم به تو از شرّ او و طلب يارى مىنمايم از تو بر دفع او پس كارگزارى نماى مرا به هر نحو كه خواستهاى تو و هر كجا كه خواستهاى خداوندا براى توست ستايش و توئى يارى طلب كرده شده و به توست فريادرسى نمودن و بسوى توست شكوه كردن و نيست قدرتى و نه توانائى مگر بخداى بلند مرتبهء بزرگ خداوندا بگردان اوّل روز مرا اين روز كه در اويم رستگارى و ميان آن روز را صلاح و آخر آن را فيروزى خداوندا بگردان « 2 » براى من در سينهء همهء فرزندان آدم و حوا و جن و آدميان و شيطانها و سركشان مهربانى و رحمت را خوبى ايشان پيش چشمهاى ايشان باد و بدى ايشان در زير پايهاى ايشان باد و به خدا طلب يارى مىنمايم بر دشمنان از آنكه زيادتى نمايد بر من احدى از ايشان يا آنكه طغيان و غلبه نمايد بر من عزيز است همسايهء تو ( 2 ) و بزرگ است ستايش تو و نيست خدائى غير تو در حالى كه يكتائى تو نيست شريكى براى تو رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و روزى گردان به من نيكوئى را همهء آنچه فرا گرفته است به او دانش تو اى مهربان اى بخشنده اى صاحب بزرگى و انعام و همهء ستايش براى خداست بر نعمتهاى او و حمد مىكنم او را بر عطاهاى او و شكرگزارى مىكنم او را بر اكرام او و ايمان دارم به قضاى او آن خدائى كه نيست راهنمائى براى كسى كه واگذارد خدا او را در گمراهى و نيست خواركننده براى كسى كه يارى كرده باشد خدا او را و گواهى مىدهم به آنكه نيست خدائى مگر خدا در حالى كه يكتاست او نيست شريكى
هامش
( 1 ) يا آنكه بعد از واگذاشتن خدا او را و راه ننمودن خدا او را . و اللَّه يعلم
( 2 ) يعنى بگردان براى من در سينهء ايشان مهربانى و رحمت را .