تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 260

مساهمون:

ص٢٦٠
( 1 ) بخشاينده اى آنكه بزرگ است رتبهء او اى كسى كه او هر روزى در كارى است اى كسى كه باز نمىدارد او را كارى از مشغول شدن به كارهاى ديگر [ اى آنكه بزرگ است رتبهء او اى كسى كه در هر جا هست ] اى شنوندهء آوازها اى قبول‌كنندهء دعاها اى دهندهء مطلبها اى برآورندهء حاجتها اى فرود آورندهء بركتها اى رحم‌كنندهء گريه‌كننده‌ها اى درگذرنده از لغزشها اى بر طرف كنندهء اندوه‌ها اى صاحب نيكوئىها اى بلندكنندهء مرتبه‌ها اى دهندهء سؤالها [ اى عطاكننده درخواستها ] اى زنده‌كنندهء مردگان [ اى گردآورنده پراكندگىها ] اى آگاه بر قصدها اى برگرداننده آنچه را كه به تحقيق ناياب شده اى كسى كه مشتبه نمىشود بر او آوازها اى كسى كه دلگير نمىكند او را سؤالها و نمىپوشاند او را تاريكيها اى روشنى بخش زمين و آسمانها اى آنكه كامل است نعمتهاى او اى دفع‌كنندهء عقوبتها اى آفرينندهء بندگان اى فراهم آورندهء امّتها اى شفا دهندهء بيماران اى آفرينندهء روشنى و تاريكىها اى صاحب بخشش و كرم اى كسى كه نرسيده است بر عرش او هيچ پائى اى نيكوكننده‌ترين نيكوكنندگان ( 2 ) اى بخشنده‌ترين بخشندگان اى شنواترين شنوندگان و اى بيناترين بينايان اى پناه دهندهء پناه طلب‌كنندگان اى امان دهندهء ترسناكان اى پشت و پناه پناه آورندگان اى دوست مؤمنان اى فريادرس فريادرس طلبان اى نهايت « 1 » آرزوى طلب‌كنندگان اى هم صحبت هر تنهائى اى هم راز هر يكتائى اى پناه هر رانده‌شده‌اى اى آرامگاه هر رميده‌اى اى نگاهدارندهء هر كم‌شده‌اى اى رحم‌كنندهء پير بزرگ اى روزى دهندهء طفل كوچك اى درست‌كنندهء استخوان شكسته اى آزادكنندهء هر در بند و بلائى اى توانگركنندهء هر بيچارهء محتاجى اى نگاهدارندهء ترسان پناه خواهى اى كسى كه براى اوست چاره كردن و اندازه نمودن اى كسى كه دشوار بر او آسان است اى كسى كه احتياج ندارد در دانستن چيزها به بيانى اى كسى كه او بر همه چيز تواناست اى كسى كه او به هر چيز داناست اى كسى كه او به همه چيز بيناست اى فرستندهء بادها اى شكافندهء شب جهت بيرون آوردن صبح
هامش
( 1 ) غايت هر چيزى نهايت آن است و مراد به غايت طلب‌كنندگان كسى است كه هر گاه سئوال‌كنندگان به او برسند بايستند و مطلب ايشان از او حاصل شود و مراد به بودن خداى تعالى منتهاى مطلب ايشان آن است كه طلب‌كنندگان از هر كس كه طلب نمايند و نزد او بايستند او نيز از ديگرى طلب مىكند و نزد او مىايستد تا منتهى مىشود به خداى تعالى كه او از ديگرى طلب نمىنمايد و مطلب ايشان را بر مىآورد و ممكن است كه مراد آن باشد كه هر گاه طلب‌كنندگان از همهء خلايق نااميد و مأيوس شوند آخر مطلب خود را از خداى تعالى مىطلبند و او آن مطلب را بر مىآورد پس به او مطلبها منتهى مىشود . و اللَّه يعلم
مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 260 | السيد ابن طاووس / الطبسي