( 1 ) « طلب آمرزش مىكنم از خدا كه نيست خدائى مگر او زندهء به خود برپاست و بازگشت مىنمايم به سوى او » .
پس از آن ده بار مىگويى : ( اى خدا ، اى خدا ) ده بار مىگويى : ( اى بخشنده ، اى بخشنده ) ده بار مىگويى : ( اى رحمكننده اى رحمكننده ) ده بار مىگويى : ( اى مهربان ، اى مهربان ) ده بار مىگويى : ( اى بخشنده ، اى بخشنده ) ده بار مىگويى : ( اى زنده ، اى به خود بر پاى ) ده بار مىگويى :
« اى خلقكنندهء آسمانها و زمين اى صاحب بزرگى و احسان » ، ده بار مىگويى : ( ابتدا به نام خداى بخشندهء مهربان ) ده بار مىگويى : ( اى آنكه نيست خدائى مگر تو ) ، ده بار مىگويى : ( رحمت فرست خدايا بر محمّد و بر آل محمّد ) ، ده بار مىگويى : ( مستجاب كن دعاى مرا ، مستجاب كن دعاى مرا ) ، [ بعد از آن حاجتهاى دنيوى و اخروى خود را از خداوند متعال مىطلبى ان شاء الله تعالى مستجاب خواهد شد ] .
( 2 ) 3 - دعاى حضرت امام حسين عليه السلام و از آن جمله دعائى است كه از حضرت امام حسين عليه السلام مروى است معروف به دعاء جوانى است كه به گناه خود گرفتار شده بود و به دعاى مشلول مشهور است ، از جماعتى معتبر مروى است كه سند آن را به حضرت امام حسين عليه السّلام رساندند كه فرمودند : من با پدر خود علىّ بن ابى طالب عليه السّلام در شبى تاريك مشغول به طواف كعبهء معظّمه بودم و هيچ كس در طواف نبود و جماعت زوّار خوابيده بودند و همهء چشمها در خواب بود كه ناگاه آواز نالهء شخصى را شنيديم كه به خانه كعبه پناه آورده طلب فريادرسى مىنمود و به آواز بسيار حزينى از دل پر درد مىناليد و زارى مىنمود و اين شعر را مىخواند :
اى كسى كه بر مىآورد دعاى بيچارگان را در شب تاريك * اى بر طرف كنندهء آزار و بلاها با بيماريها بتحقيق كه خوابيدهاند فرود آمدههاى بسوى تو در دور خانهء تو و بيدار شدند * مىخوانند ترا و حال آنكه چشم تو اى به خود بر پاى بخواب نرفته است
مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 254
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٢٥٤