تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 252

مساهمون:

ص٢٥٢
( 1 ) آن را و نيست بخشش‌كننده‌اى براى آنچه عطا نكنى او را ، توئى توانگر سود نمىدهد « 1 » صاحب توانگرى از جانب تو را توانگرى او ، نيست حركتى و نه توانائى مگر به خداى بلند مرتبهء بزرگ ، خداوندا بدرستى كه من گواه مىگيرم ترا و گواه مىگيرم فرشتگان ترا و بردارنده‌هاى عرش ترا و همهء آفريدگان ترا كه در آسمانهاى تو و زمين تو هستند به آنكه تو توئى خدا كه نيست خدائى مگر تو در حالى كه تنهائى تو نيست شريكى براى تو و آنكه محمد بندهء توست و فرستادهء توست رحمت فرستد خدا بر او و بر آل او خداوندا بنويس براى من اين گواهى را در نزد خود تا آنكه بفهمانى به من آن گواهى را در روز قيامت و حال آنكه به تحقيق كه خشنود باشى تو به سبب آن گواهى از من بدرستى كه تو بر همه چيز توانائى خداوندا براى توست ستايش ستايشى كه بگذارند از جهت سنگينى آن براى تو آسمانها دو جانب خود را و تسبيح گويد براى تو زمين و كسى كه باشد بر روى آن خداوندا براى توست ستايش ستايشى كه بالا رود ابتداى آن و منتهى نشود آخر آن ستايشى كه زياد گردد ( 2 ) و بر طرف نشود ، دائمى و هميشه باشد ، نباشد انتهائى و بريدنى براى آن و نه برطرف‌شدنى ستايشى كه بالا رود و بر طرف نشود ، خداوندا براى توست ستايش در شأن من و بر نعمت من و با وجود من و پيش از من و پيش روى من و عقب سر من پى سر من « 2 » ، و هر گاه بميرم من و بر طرف نشوم من اى صاحب من و از براى توست ستايش به همه اقسام ستايشها تمام آنها ، بر همهء نعمتهاى تو تمام آنها ، و از براى توست ستايش در هر رگى كه نجنبد و بر هر رگى كه حركت نمايد ، ( 3 ) و از براى توست ستايش بر هر خوردنى و آشاميدنى و سخت گرفتنى « 3 » و گشودنى و بر هر جاى موئى ، خداوندا براى توست ستايش همهء آن ، و براى توست بخشش همهء آن و براى توست خلائق همهء آن ، و براى توست پادشاهى همهء آن ، و براى توست فرمان همهء آن ، و به دست قدرت توست نيكوئى همهء آن ، و به سوى تو بر مىگردد امر همهء آن ، ظاهر آن و پنهان كن و توئى آنكه منتهى شده است به او حال همهء آن ، خداوندا براى توست ستايش بر بردبارى تو بعد از دانستن تو آنچه را كه در من است از گناهان و بديها و از براى توست ستايش بر تجاوز تو از گناهان من بعد از توانائى تو بر عقوبت كردن من خداوندا براى توست ستايش اى صاحب
هامش
( 1 ) بلكه نفع مىدهد او را ايمان آوردن و اطاعت كردن ، يا آنكه نفع نمىدهد كسى را كه بىنياز باشد از تو توانگرى او . و اللَّه يعلم ( 2 ) تأكيد سابق است . ( 3 ) يعنى در هر سختى و شدّتى و در هر گشايشى و رفاهيّتى
مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 252 | السيد ابن طاووس / الطبسي