تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 251

مساهمون:

ص٢٥١
( 1 ) ترجيح دارد اين روايت بر آنچه سابقا مذكور شد و دعا اين است : ابتدا مىكنم بنام خداى بخشندهء مهربان تسبيح مىكنم تسبيح كردنى خدا را و ستايش براى خداست و نيست خدائى مگر خدا و خدا بزرگ‌تر است و نيست حركتى و نه توانائى مگر به خدا [ بلند مرتبهء بزرگ ] تسبيح مىكنم تسبيح كردنى خدا را در بامداد و وقت عصر تسبيح مىكنم تسبيحى خدا را در ساعت‌هاى شب و طرفهاى روز تسبيح كنيد تسبيح كردنى خدا را در وقتى كه داخل شويد در شام و هنگامى كه داخل شويد در صبح و براى خداست ستايش در آسمانها و زمين و در آخر روز و در وقتى كه برسيد به ميان روز بيرون مىآورد خدا زنده را از مرده و بيرون مىآورد مرده را از زنده و زنده مىكند زمين را به روئيدن گياه پس از مردن و خشكى آن و همچنين بيرون آورده مىشويد ( در روز حشر ) منزّه است پروردگار تو پروردگار عزّت و غلبه از آنچه تعريف مىكنند او را مشركان و تحيّت و درود باد بر فرستادگان خدا ( 2 ) و همهء ستايش براى خداى پروردگار عالميان است منزّه است از همهء عيبها و نقصها پروردگار تو پروردگار عرش بزرگ ، منزّه است صاحب سلطنت و پادشاهى ، منزّه است صاحب غلبه و بزرگى و جبروت منزّه است پادشاه زندهء پاكيزه ، منزّه است هميشه ثابت ، منزّه است ثابت هميشه ، منزّه است زندهء به خود بر پاى ، منزّه است پروردگار من كه بالاتر است از همه چيز منزّه است بلند مرتبهء بالاتر از همه چيز ، منزّه است او و بلند است ، منزّه است خداى بسيار پاك و پاكيزه كه پرورندهء فرشتگان و روح است ، « 1 » خداوندا بدرستى كه من داخل در صباح شدم از جانب تو در نعمت و سلامتى ، پس رحمت فرست [ خداوندا ] بر محمّد و بر آل محمّد و تمام كن بر من نعمت خود را و سلامتى از جانب خود را و روزى گردان به من شكرگزارى ترا ، خداوندا به سبب روشنى راهنمائى تو « 2 » راه يافتم و به زيادتى بخشش تو توانگر شدم ( 3 ) و به نعمت تو داخل در صبح و شام گرديده‌ام ، گناهان من حاضر است در نزد تو « 3 » طلب آمرزش مىكنم از تو و بازگشت مىكنم به سوى تو ، نيست منع‌كننده‌اى براى آنچه بخشش نمائى تو
هامش
( 1 ) مراد از روح در اين مقام جبرئيل است و ذكر او بعد از ملائكه با وجود آنكه از جملهء ايشان است از جهت زيادتى اهتمام به شأن جبرئيل است و ممكن است كه مراد پيغمبران باشد يا آنكه قرآن باشد يا همهء كتابهاى خداى تعالى باشد يا آنكه مراد نفس آدميان است مطلقا . و اللَّه يعلم ( 2 ) مراد از نور ، پيغمبر صلى الله عليه و آله و ائمّه عليهم السلام هستند . ( 3 ) يعنى تو مطّلعى بر آنها .