( 1 ) ابتدا مىكنم بنام خداى بخشندهء مهربان همهء سپاس از براى خداست كه پروردگار عالميان است [ تا آخر سوره ] كافى است ما را خداى و نيكو وكيلى است او بلند است خدائى كه بهترين خلقكنندگان است و نيست حركتى و نه توانائى مگر به خدا كه بلند مرتبه و بزرگ است .
سپس دستش را بر جاى مرض بكشد ، خداى تعالى او را شفا بخشد .
( راوى گويد ) پس من صبر كردم تا صبح شد ، پس نماز واجب خود را نشسته در جاى خود بجا آوردم و دعا را چهل بار خواندم و هر بار بر جاى مرض دست مىكشيدم . پس خداوند متعال مرض را شفا داد و آن علّت را زايل نمود ، ولى من در جاى خود نشسته بودم كه مبادا مرض عود نمايد . پس سه روز آن دعا را مداومت نمودم و پدرم را به اين موضوع مطلع كردم و او شكر خدا كرد . پدرم اين جريان را به يك طبيب نصرانى تعريف كرد و او نزد من آمد و از نزديك بر طرف شدن بيمارى را ديد و چون داستان را برايش حكايت نمودم گفت : أشهد أن لا إله الا الله و أنّ محمّدا رسول الله و با اعتقاد صحيح مسلمان شد .
( 2 ) 17 - ابن عبّاس رضى اللَّه عنه روايت مىكند كه بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله داخل شدم ديدم كه حضرت خندان و بسيار خوشحال هستند . عرض كردم : چه خبر است فداى شما باد پدر و مادرم اى رسول خدا ؟ پس فرمودند : يا ابن عبّاس جبرئيل نزد من آمد در حالى كه به دست او صحيفهاى بود كه در آن دعائى از جهت كرامت من و از براى امّت من نوشته شده بود . پس جبرئيل گفت كه : يا محمّد اين را بگير و بخوان آنچه را كه در اوست و آن را تعظيم نماى . پس بدرستى كه اين گنجى از گنجهاى آخرت است و اين دعائى است كه خداى تعالى به تو و به امّت تو اكرام نموده است . پس گفتم : يا جبرئيل آن كدام است ؟ پس جبرئيل كه رحمت خدا بر او و بر همه فرشتگان مقرّب باد گفت كه آن « سبحان « 1 » اللَّه العظيم خ . ل . ] و بحمده « 2 » » است . ابن طاوس گويد كه : مقدّم « 3 » مىدارم « 4 » اوّلا ذكر ثواب اين دعا را تا « سبحان اللَّه العظيم » پس مىگويم كه : حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمودند : [ اى جبرئيل ] و چه چيز است ثواب كسى كه اين دعا را بخواند ؟ پس جبرئيل گفت : يا محمّد مرا از ثوابى سؤال نمودهاى كه آن را نمىداند مگر خداى تعالى ، اگر همهء درياها مركب و درختها قلم و فرشتگان آسمانها
هامش
( 1 ) از حضرت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله منقول است كه هر كس « سبحان الله و بحمده » را در وقت صبح صد بار و در وقت شام صد مرتبه بگويد ، خداى تعالى همهء گناهان او را مىآمرزد و اگر چه مثل كف دريا باشد و از حضرت ابا عبد اللَّه امام جعفر صادق عليه السّلام مروى است كه هر كس بگويد « سبحان الله و بحمده » ، خداى تعالى از براى او سه هزار حسنه مىنويسد و از او سه هزار سيئه محو مىنمايد و از براى او هزار درجه بالا مىبرد و از اين كلمه مرغى در بهشت خلق مىشود كه از براى او تسبيح مىكند و ثواب آن تسبيح از آن شخص است « جامع الاخبار » .
( 2 ) يعنى تسبيح مىكنم تسبيح خدا را و حال آن كه متلبّسم به سپاس او . و اللَّه يعلم
( 3 ) يعنى اوّلا ذكر ثواب و شرح اين قدر را يعنى ثواب « سبحان الله و بحمده » را مىنمايم ، پس آنچه بعد از اين همه ثواب و شرح مذكور مىشود همين قدر است و هر گاه ثواب اين تمام شود ، چنانچه من بعد اشاره خواهد نمود به قولش كه گفته : « و اجر دعاى اوّلى تمام شد » در ذكر و شرح دعاى ثانى شروع خواهد نمود يعنى از « سبحان الله العظيم تا به آخر » . و اللَّه يعلم
( 4 ) يعنى ثواب « سبحان الله و بحمده » را .