تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
( 1 ) به سوى ايشان ترسانندگان را پس ايمان آوردند طايفه‌اى پس قوى و غالب گردان بار الها آن جماعتى را كه مؤمنند بر دشمن تو و بر دشمن دوستان تو پس بگردند آن جماعت ظاهرشدگان و به سوى حق دعوت‌كنندگان و از براى امام انتظار كشيده‌شدهء به پاى دارندهء عدل را و باشند پيروىكنندگان و تازه گردان خداوندا بر دشمنان تو و بر دشمنان ايشان آتش خود را و عذاب خود را كه دفع نمىكنى تو آن را از قوم ستمكاران . بار خدايا رحمت فرست بر محمّد و آل محمّد و قوى گردان ناتوانى اخلاص پيشگان تو را به دوستى و شيعيان ما را به دوستدارى كه پيروىكنندگانند ما را به اعتقاد و عمل و معاونت‌كنندگانند ما را به مواسات نمودن « 1 » در ما ( 2 ) و زنده‌كنندگانند « 2 » [ دوستدارندگان ] ذكر ما را هنگام اجتماع ايشان و سخت گردان خداوندا قوّت ايشان را و محكم گردان خداوندا دين ايشان را كه پسنديده‌اى تو آن را براى ايشان و تمام نماى بر ايشان نعمت خود را و رها كن ايشان را « 3 » و برگزيده نماى ايشان را و بر طرف نماى خداوندا احتياج ايشان را ، و جمع نماى بار خدايا پراكندگى فقر ايشان را و بيامرز خداوندا جرم‌ها و گناهان ايشان را و منحرف مفرماى ( يعنى از دين حق ) دل‌هاى ايشان را بعد از آن كه راه نموده‌اى تو ايشان را به دين حق و وامگذار ايشان را اى پروردگار من با گناهان ايشان و نگاهدار براى ايشان آنچه را كه بخشيده‌اى تو به ايشان از پاكى « 4 » به سبب دوست داشتن دوستان ترا و بيزار بودن از دشمنان تو بدرستى كه تو شنوا و برآورندهء دعائى [ و درود خدا بر محمّد و خاندان پاك و پاكيزهء او باد ] . ( 3 )

9 - قنوتهاى حضرت امام علىّ بن محمّد نقى عليهما السّلام

الف : مواضع بخشش‌هاى تو به عطيه‌هاى بزرگ تو مملوّ است و درهاى مناجات تو براى كسى كه قصد نموده است ترا گشوده است و شفقت نگاه‌هاى توجّه تو براى كسى كه
هامش
( 1 ) « مواسات » شريك و هم سهم قرار دادن كسى است شخصى را در مال و معاش و رزق خود . يعنى و جماعتى را كه اموال و رزق خود را صرف مىنمايند در ماها و ما را شريك در اموال خود مىنمايند و مضايقه‌اى در آن ندارند . و اللَّه يعلم ( 2 ) و ممكن است كه « محبّين » به باء يك نقطه خوانده شود ، مشتق از محبّت به معنى دوستى يعنى دوست مىدارند كه ياد نمايند و ذكر كنند ما را در مجمع‌هاى خود . و اللَّه يعلم ( 3 ) يا آن كه ايشان را خالص در اعتقاد و عمل بگردان كه شائبه‌اى در آن نباشد . و اللَّه يعلم ( 4 ) يعنى از پاكى ولادت ايشان كه ولد الزنا نيستند يا پاكى رزق ايشان از حرام يا پاكى دين ايشان از اختراع‌هاى باطل و بدعتها . و اللَّه يعلم