وى را به سمت زهد و عشق به آخرت سوق مىدهد . خواندن اشعارى از اين دست از بهترين انواع موعظه به شمار مىآيد از اين روى بزرگترين پاداش را خواهد داشت . « 1 » در ردّ المختار نيز غنا را به غناى حلال و حرام تقسيم مىكند « 2 » ، از سخنان شيخ الإسلام « 3 » و صاحب ملتقى « 4 » و ابن عابدين « 5 » نيز در همانجا استفاده مىشود كه چنين غنايى حرام نيست .
بسيارى از آنان كه با صراحت غنا را حرام دانستهاند ، تغنّى منسوب به صحابه را بر شعر خوانى و يا سرودهاى عربى حمل كردهاند « 6 » ، بهتر است چنين غنايى را از ديد ابو حنيفه يا مباح بدانيم ، آن گونه كه وهبه زحيلى در الفقه الإسلامي و أدلَّته نگاشت « 7 » و يا مكروه ، بدان سان كه شيخ در خلاف به وى نسبت داد . « 8 » امّا غناى حرفه اى كه امروزه و از روزگاران قديم ميان مردم رايج بوده است ، ابراهيم بن ابو العباس قرطبى « 9 » و اذرعى از ابو حنيفه گزارش مىكند كه وى .
هامش
« 1 » كف الرّعاع ، ص 60
« 2 » ردّ المختار ، ج 6 ، ص 349
« 3 » ردّ المختار ، ج 6 ، ص 349
« 4 » ردّ المختار ، ج 6 ، ص 349
« 5 » ردّ المختار ، ج 6 ، ص 349 و رك : روح المعاني ، ص 69 و 74 ؛ الجامع لأحكام القرآن ، ج 14 ، ص 54 و 56
« 6 » نيل الأوطار ، ج 8 ، ص 271260 به تفصيل نام صاحبان اين ديدگاه و نظر آنان را آورده است
« 7 » الفقه الإسلامي و أدلَّته ، ج 3 ، ص 573
« 8 » كتاب الخلاف ، ج 2 ، ص 628
« 9 » مقصود احمد بن عمر بن ابراهيم ، ابو العباس الأنصاري القرطبي است كه به ابن مزين معروف است ( 656578 ق )