( 10 ) غناء موضوعاً و حكماً ، محمد تقى صديقين اصفهانى ، قم ، 37 ص .
مؤلف ابتدا بحث مىكند كه موضوع بررسى ، بايد « غناء » باشد يا « موسيقى » ، و خود « غناء » را مىپسندد . او بين اين دو رابطه عموم و خصوص مطلق قائل است ؛ يعنى موسيقى را اعم از غنا مىداند . آن گاه ، غنا را « آواز طربانگيز » تعريف مىكند ؛ يعنى آن را متشكل از « صوت بودن » و « زيبا بودن » و « طربناك بودن » مىداند .
نويسنده ، ملاك طربناكى را عرف مىداند و نه مطابق بودن با قواعد علم موسيقى به عنوان يكى از شاخه هاى علم رياضى . آن گاه طرب را از نگاه لغويان آن صوتى مىداند كه حال شنونده را از جهت نشاط و سرور و يا از جهت حزن و اندوه تغيير دهد .
از نظر مؤلف ، غنا اقتضاى طبيعتش طورى است كه مبغوض خداوند است و بسيارى از روايات با نظر به طبيعت غنا آن را حرام شمردهاند .
مرتضى اخوان
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2140
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٤٠