( 11 ) الغناء و آلات الطرب ، سيد هاشم حميدى
دانشگاه علم و صنعت ، تهران ، 1416 ق ، 142 ص ، رقعى ، عربى .
كتاب حاضر حرمت غنا را فى الجمله اجماعى مىداند و معتقد است كه بايد بحث را بر شناخت موضوع آن متمركز كرد و كلام مرحوم شيخ محمد رضا اصفهانى و امام خمينى را در اين باره نقل مىكند .
مؤلف معناى غنا را غير از استعمال آلات لهو و طرب دانسته و نسبت بين آنها را عموم و خصوص من وجه مىداند .
پس از بحث موضوع و ملاك غنا به بحث از حكم آن پرداخته مىگويد : غنا حرام است اما نه به دليل اجماع زيرا اجماع مدركى است نه تعبّدى ، بلكه به دليل روايات .
آنگاه به نقل كلام فيض كاشانى و محقق سبزوارى پرداخته و كلام امام خمينى ( ره ) را در نقد سخنان آنان ذكر كرده است .
در بحث از مستثنيات غنا شش مورد را برشمرده : غناى مغنّيه در عروسى ، اعياد ، مراثى ، قرائت قرآن ، حداء ، و مطلق ذكر و دعا . و تنها غناى مغنيه در عروسى را استثنا از حكم غنا مىداند و حداء را نيز موضوعاً خارج از غنا دانسته اما مىگويد دليلى بر استثناى بقيه نداريم .
بحث از استعمال آلات لهو و منحصر بودن دليل حرمت آن به اجماع از ديگر بحثهاى كتاب است و در صفحه نود و چهار تصاوير آلات لهو را درج كرده است .
بحث ديگر كتاب در بارهء نگاه به تصوير زنان نامحرم در تلويزيون و آهنگهايى است كه از صدا و سيماى جمهورى اسلامى پخش مىشود و نيز
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2141
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٤١