درباره كف زدن فقيهان شافعى آراء مختلفى دارند ؛ برخى از فقهاى عراق آن را مكروه و فقيهان خراسان آن را حرام و برخى مباح مىدانند و بعضى كف زدن را تنها براى مردان حرام يا مكروه دانستهاند .
« يراع » به معناى نى عراقى است كه همراه با سازها و تارهاى ويژه اى نواخته مىشود . به نظر بسيارى از فقهاى برجسته شافعى ، نواختن آن و شنيدن آهنگى كه از آن بر مىآيد حرام است . به گفتهء رافعى ، « يراع » بى هيچ اختلاف نظرى حرام است و به هر نيى يراع نمىگويند ، بلكه يراع نى عراقى است كه به همراه سازها و تارهاى مخصوصى نواخته مىشود .
نواختن تار و ساز مانند رباب ، كمانچه ، چنگ ، قانون ، طنبور و عود نيز حرام است و قرطبى بر حرام بودن آنها ادعاى اجماع كرده است . از ديدگاه مؤلف ، دلايل آنان كه آنها را حلال دانستهاند ضعيف است و متقابلا ادلهء قائلان به حرمت قوى و خالى از اشكال است . در اين بخش مؤلف بر ابن حزم كه آنها را حلال دانست ، سخت مىتازد و وى را به باد انتقاد مىگيرد .
مؤلف در پايان اين بخش ضمن توضيح معناى صنج و طنبور در تنبيه ششم مىنويسد :
اكنون كه آثار زيانبار و ويرانگر خوانندگى و نوازندگى را از احاديثى كه در مقدمه آورديم شناختى ، اميدوارم بدان جامه عمل پوشى و از گوش فرا دادن به آهنگى كه از ابزار لهو بر مىخيزد بپرهيزى .
فقيهان شافعى در اينكه نواختن ابزار موسيقى و گوش دادن به آنها از
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2584
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢٥٨٤