تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 484

مساهمون:

ص٤٨٤
( 1 ) و بازگويد : با مردمى از قبيله‌ى خود نزد عمر آمديم ، بكارى مشغول بود و به من نمىپرداخت . پيش رفتم و گفتم : مرا مىشناسى ؟ گفت : آرى ، تو همانى كه ايمان آوردى وقتى ديگران كافر شدند و شناختى وقتى ديگران انكار ورزيدند و وفا كردى وقتى ديگران خيانت نمودند و روى آوردى وقتى ديگران روى گردانيدند . همانا اولين صدقه‌ئى كه روى اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم را سفيد كرد ، صدقهء « طى » بود « 1 » . و گويد : از وقتى مسلمان شدم هرگز نماز برپا نشد مگر آنكه من وضو داشتم « 2 » . ( 2 ) در جنگ صفين « عائذ بن قيس حرمزى طائى » با او بر سر پرچم منازعت كرد و در قبيله‌ى طى ، تيره‌ى حرمزىها از تيره‌ى اولاد عدى « 3 » [ يعنى تيره‌ى حاتم ] بعدد افزون بودند . « عبد اللّه بن خليفه‌ى طائى » در ميان جست و گفت : « اى حرمزيان ! بر عدى مىشوريد ؟ مگر در ميان شما كسى همچون عدى هست ؟ يا در پدران شما كسى چون پدر او بوده است ؟ مگر او حامى عشيره و دفاع‌كننده از آب در هنگام نياز نيست ؟ مگر او فرزند صاحب « مرباغ » « 4 » و پسر بخشنده‌ى عرب نيست ؟ مگر او پسر آن كس نيست كه دارائى خود را بغارت ميداد و از پناهنده‌ى خويش
هامش
( 1 - 2 ) الاصابة ( ج 4 ص 228 - 229 ) . ( 3 ) اين عدى ، نياى پنجم عدى بن حاتم است ، بنا بر اين سلسله نسب عدى بن حاتم صحابه رسول خدا چنين است : عدى بن حاتم بن عبد اللّه بن سعد بن الحشرج بن امرئ القيس بن عدى . ( 4 ) « مرباع » نام ماليات خاصى است كه در دوران جاهليت پيش از اسلام ، رئيس قبيله به ميزان يك چهارم از غنيمت‌ها مىگرفت ( م )