تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 454

مساهمون:

ص٤٥٤
روز به تو مهلت دادم ، اگر او را آوردى كه هيچ ، و گرنه خودت را كشته بدان ! ( 1 ) مؤلف : براستى اينهمه خشم و كينه بخاطر چه بود ؟ بخاطر دين ؟ مگر پسر « سميه » از صحابى عابدى كه در هر روز و شب هزار ركعت نماز ميگزارد و گناهى جز امر بمعروف و نهى از منكر و پافشارى براى اداى نماز در وقت ، ندارد ارتباط و علاقه‌اش به دين بيشتر است ؟ يا بخاطر دنيا . . . . ؟ يعنى همان مقصد ننگينى كه موجب شد تتمه‌ى اعتبار و آبروى خود را نيز در تاريخ با قتل حجر از دست بدهند ؟ ! نقشه‌ى « زياد » اين بود كه افراد قبيله‌ى « كنده » را بجان يكديگر بيندازد و بدين جهت بود كه محمّد بن اشعث را مأمور دستگيرى حجر ساخت و اين قديمىترين و رايج‌ترين روشهائى است كه حاكمان فاتح در ميان ملتهاى مغلوب به كار ميبرده‌اند . حجر ، نقشه‌ى زياد را فهميد و با خود گفت : بنابراين تسليم مىشويم . مأموران انتظامى براى دستگير ساختن افراد سرشناس هواخواهان حجر به راه افتادند و - بروايت مسعودى - نه نفر از اهل كوفه و چهار نفر از ديگران را دستگير كردند . ( 2 ) ابن اثير نام دستگيرشدگان را چنين ذكر كرده : حجر بن عدى كندى ؛ ارقم بن عبد اللّه كندى ؛ شريك بن شداد حضرمى ؛ صيفى بن فسيل شيبانى ؛ قبيصة بن ضبيعهء عبسى ؛ كريم بن عفيف خثعمى ؛ عاصم بن عوف بجلى ؛ ورقاء بن سمى بجلى ؛ كدام بن حيان ؛ عبد الرحمن بن حسان عنزيان ؛ محرز بن شهاب تميمى و عبد اللّه بن حوبه‌ى سعدى تميمى . و سپس مىگويد :