مىساخت ، علاوه بر اينكه اساسا پديدهى اصلاح ميان امت اسلامى و آثار قهرى آن مانند جلوگيرى از خونريزى و صيانت مقدسات و محقق ساختن وجههى نظر اسلامى ، نيز خود موجب ترجيح صلح مىشد .
( 1 ) بيش از چند ماه طول نكشيد ؛ كمتر از عدد انگشتان دو دست .
ولى حوادث خردكننده و شكنندهئى كه در اين ماهها بوقوع پيوست آن را بعدد ستارگان آسمان وانمود مىساخت . اين ، قطعه زمانى بود كه دل آدمى با هر آنچه از عشق و تحسين كه در گنجايش آنست روى مىآورد .
عطر دلاويز نبوت از آن متصاعد گشت و مزاياى امامت راستين در آن تجلى نمود و با همه كوتاهى و زودگذرى ، باطن و حقيقت كار كسانى بيشمار را آشكار ساخت . اين همان ماههائى بود كه پروندهاش با بهترين سرانجامها در عالم مسالمت و اصلاح ، ختم شد و در آن برترين سرانجام ، مصلحت دين و دنيا بهم پيوست .
حسن بن على در چهرهى « مصلح اكبر » ى كه جدش رسول خدا صلى اللّه عليه و آله در حديثى بدان بشارت داده بود ، ظاهر گشت : « اين پسر من سرور و آقاست ، و در آيندهاى نزديك خدا بدست او ميان دو گروه بزرگ مسلمان صلح خواهد داد . »
ارادهى خدا بر اينست كه اين خاندان از برترين مراحل شرف در شكلها و صحنههاى گوناگونش برخوردار باشند . اگر پيروزى از راه شمشير بدست نيامد ، از راه شهادت و مرگى كه در پيشگاه خدا و قضاوت تاريخ ارزشمند است ، و اگر به اين هر دو صورت امكان نيافت ، بوسيلهى اصلاح و وحدت كلمه و يكپارچه ساختن پيروان توحيد . براى شرف آدمى همين بس كه پيامآور صلح باشد و در پيروزى يك انسان همين بس
صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 343
مساهمون: السيد الخامنئي
ص٣٤٣