بطريق عدالت وراستى و بر وجوب رعايت عدالت در جميع امور .
هامش
( الترجمة ) وزمانى كه سخن گفتيد و شهادت داديد با عدالت بگوئيد طرف دارى ودوستى وآشنايى را ملاحظه نكنيد اگر چه طرف شهادت از اقرباى نزديك شما باشند وسخن شما به ضرر ايشان باشد باز بايد از روى عدالت سخن گوييد .
( بدان كه ) آيه ء شريفه به عدالت در گفتار واداى شهادت امر مىكند وامر ظاهر در وجوب است پس آيه ء شريفه دلالت بوجوب اداى شهادت مىكند هر چند به ضرر خود شاهد وكسان او تمام شود .
وبالجمله با آيه ء شريفه مىتوان استدلال به حرمت كتمان شهادت نمود چنانچه از سياق آيه مستفاد مىشود .
اجمال مفاد آيه اينست :
در سخن گفتن واداى شهادت بايد حق را در نظر گرفت ولو اين كه شهادت به ضرر خود شخص و يا اقرباى نزديكش باشد .
خلاصه ء مطالبى كه از آيه ء كريمه مستفاد مىگردد بشرح ذيل است :
1 - در سخن گفتن واداى شهادت بايد فقط حق را در نظر گرفت هر چندى كه شهادت به ضرر خود شخص و يا اقرباى نزديكش باشد .
2 - بايد بعهد خداوند تعالى كه « همان اعتقاد به توحيد و عمل به احكام آن است » وفا نمود .
3 - از شيطان وهواى نفس نبايد تبعيت كرد .
4 - در هر حال بايد عبادات واجبه را به موقع خود به جاى آورد و از محرمات دورى نمود .
( الثانية ) الاية 9 فى الحجرات قوله سبحانه ( وأَقْسِطُوا إِنَّ الله يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ) .