مذكوره جزاى يكى از صور محاربه است به تفصيلى كه در محلش مذكور است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) تفصيل مفاد آيه در موضوع حد قاطع طريق به طورى كه از اخبار مستفاد مىگردد اينست :
اگر محارب با خدا رسول وساعى فساد در روى زمين قتل نفس نمود كشته مىشود .
و اگر با قتل نفس سرقت هم نمود پس از استرداد مال ( مسروق شده ) بدار مىكشند تا كشته شود .
و اگر قتل نفس اتفاق نيفتاد بلكه فقط مال سرقت كرد و پاى آن بريده مىشود از خلاف يعنى در دفعه ء اولى دست راست از اصول اصابع و در دفعه ء ثانى پاى چپ از وسط قدم و دفعه ء سيم حبس مىكنند و در دفعه ء چهارم بقتل مىرسانند چنانچه اخبار ديگر كه در تفصيل حد سارق وارد شده بيان مىكند .
و اگر شمشير كشيده محاربه با خدا ورسول وسعى فساد در زمين نمود بدون قتل نفس و بدون اخذ مال ( سرقت ) نفى بلد مىكنند تا به يك سال .
به طورى كه اعلان مىكنند به اهل مصر ومىنويسند كه شخص فلانى محارب وتبعيد شده است با آن هم مجلس نشويد و معامله نكنيد وهم نكاح وهم طعام نشويد و با آن مشورت نكنيد تا به مدت يك سال و اگر از آن بلد به بلد ديگر برود به آن شهر اعلام مىكنند ومىنويسند مثل نوشته ء اول تا اين كه يك سال تمام شود .
و اگر توجه به ارض مشرك وكفار كند با اهل آن شهر مقاتله مىشود تا اين كه آن محارب كشته شود .
چنانچه على بن ابراهيم از پدرش از عمرو بن عثمان از عبد الله بن اسحاق المدائني از حضرت رضا عليه السّلام در تفسير آيه ء شريفه نقل كرده است ( كافى ج 7 ص 246 - تهذيب ج 2 ص 434 ) .