در حكم اوست و آن چهار نوبت اقرار است به زنا .
و بر آن كه گواهى قاذف مقبول نشود هر گز وهميشه فاسق باشد مگر آن كه توبه كند از قذف بعد از آن از جهت آن كه خداى تعالى آمرزنده است توبه كان را مهربانست به ايشان .
الاية الثانية قوله تعالى فى سورة النور ايضا : ( إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا والآخِرَةِ ولَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ) ( 23 ) .
يعنى به درستى كه آنان كه دشنام مىدهند به زنا زنان عفيفه ساده لوح مؤمنه را لعنت كرده مىشوند در دنيا و آخرت ومر ايشان راست عذاب بزرگ .
سبب نزول اين آيت افك عايشه بود واو از جمله ء آياتيست كه در افك عايشه نازل شد وايران به صيغه ء جمع از براى تعميم حكم است اگر چه سبب نزول خاص باشد .
ومراد از ( يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ) معنى سابق است .
ومراد از غفلت ساده لوحى وسلامتست از زنا و ساير صفات ذميمه ،
هامش
خواه پدر باشد وخواه زوج ولى مستفاد از حسنه ء محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر ( ع ) عدم ثبوت حكم قذف است به قذف پدر اولاد خود را و همچنين عدم ثبوت است به قذف زوج زوجه ء ميت خود را در صورتى كه وارثى نداشته باشد .
ووجه اين استثناء پر واضح است چون كه مقام پدر بالاتر است از اين كه اولاد از وى ادعاى حق كند و همچنين زوجه ء ميت بلا وارث قابل بطلب حق نيست .
9 - اين كه مقتضاى اطلاق آيه ء ثبوت جلد هشتاد تازيانه است بر محصنات خواه رمى به زنا باشد خواه به وطى از دبر .