پس به ضرورت نزد او آمدم وراضى شدم و آب خوردم و آن اعرابى با من زنا كرد .
امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه اين زن داخل است در آيت : ( فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ ولا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ ) پس دست از او بازدار .
قسم دوم
از اقسام حدود حد قذفست يعنى دشنام دادن و نسبت كردن به زنا و در او دو آيتست :
الاية الاولى قوله تعالى فى سورة النور : ( والَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً ولا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وأَصْلَحُوا فَإِنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ ) ( 4 - 5 ) .
يعنى آنان كه دشنام دهند بر زنان محصنه را بعد از آن نياورند چهار گواه معتبر كه گواهى دهند به زناى آن زنان پس بزنيد ايشان را هشتاد تازيانه وقبول مكنيد از براى ايشان گواهى را كه بدهند در حق كسى هر گز و آن جماعت ايشانند فاسقان مگر آنان كه توبه كنند بعد از آن واستقامت نمايند بر آن توبه پس به درستى كه خداى تعالى آمرزنده ء مهربانست .
بعضى گفته اند كه اين آيت نازل شد در حق افك عايشه .
و بعضى گفته اند كه نازل شد در حق همه ء زنان مسلمانان و بر هر تقدير حكم عام است اگر چه سبب نزول خاص باشد .
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 666
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٦٦٦