مهربانترى به ايشان از من پس امر كند به دوزخ برند او را وبياورند حاكم ديگر را كه زياده كرده باشد يك تازيانه را بر حد كسى پس بگويد از جهت آن كه ترك كنند بندهاى تو معصيتهاى ترا زياده كردم يك تازيانه را پس امر كند خداى تعالى كه به دوزخ برند او را .
ومراد از عذابهما موضع اجراى حد است بر زانيه وزانى .
ومراد از طايفه يك كس است يا بيشتر چنان كه مرويست از امام باقر عليه السّلام وكثيرى از مفسران يعنى نفس طوف كننده ونزد ابن عباس اقل طايفه چهار كس است .
و بعضى دو نفر و بعضى سه نفر نيز گفته اند مؤيد قول اول است آن كه ارباب لغت گفته اند كه فرقه جمع است واقل او سه است وطايفه بعض اوست پس شامل باشد يكى را و بر هر تقدير امر به حاضر شدن طايفه از مسلمانان جهت زيادتى ايذاء واهانت زانيانست وتنبيه ساير مسلمانان وتخويف ايشان از ارتكاب زنا ، ووجه تقييد به مؤمنان همين است تا آن كه مبادا كافران از مشاهده ء آن بترسند ورغبت نكنند به اسلام .
ومخفى نماند كه آيت مذكوره دالست ( 1 ) بر وجوب حد مردان و زنان
هامش
( 1 ) خلاصه ء مفاد آيه ء كريمه اموريست بشرح زير :
1 - مقتضاى اطلاق قوله تعالى ( الزَّانِيَةُ والزَّانِي ) تعلق وجوب جلد بر تحقق زنا است وتحقق زنا در صورت تحقق وقوع ايلاج انسان مكلف مختار ذكرش را به فرج زنى اجنبيه محرمه به تحريم اصلى بدون عقد وملك و شبهه با غيبوبة حشفه و يا از مقطوع به قدر آن از قبيل يا از دبر امريست معلوم .
و اما حكم به تحقيق زنا در صورت تخلف يكى از اين قيودات محل كلامست وبديهى است كه حدود با مجرد عروض شبه ترك مىشود .