و بر هر تقدير مراد از اصلاح ايشان استقامت ايشان است بر توبه .
وقول او ( فَأَعْرِضُوا عَنْهُما ) اشارتست به آن كه توبه حد را ساقط گرداند ليكن به شرط آن كه پيش از حضور مجلس حاكم شرع واقع شود .
و اما اگر بعد از آن واقع شود پس اگر زنا با قرار ثابت شده باشد حاكم شرع مخير است در اجراى حد وعدم آن و اگر به گواه ثابت شده باشد حد لازم گردد وتوبه دفع آن نكند .
ومخفى نيست كه آيت مذكوره دلالت مىكند بر وجوب حد زنا ( 1 ) به شرط عدم توبه قبل از حضور مجلس حاكم شرع به ادله ء خارجه .
الاية الثالثة قوله تعالى فى سورة النور : ( الزَّانِيَةُ والزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ ولا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِي دِينِ الله إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِالله والْيَوْمِ الآخِرِ ولْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) ( 2 ) .
يعنى زن زنا كننده و مرد زنا كننده بزنيد هر يك از ايشان را صد تازيانه و بايد كه فرا نگيرد شما را مهربانى كردن به ايشان در اجراى حد خداى تعالى برايشان اگر باشيد كه ايمان آورده باشيد به خداى تعالى وبروز قيامت و بايد كه حاضر شود مكان حد زدن ايشان را بعضى از مؤمنان .
بعضى خلاف كرده اند نجات در توجيه رفع زانية والزاني به آن كه بحسب ظاهر مختار نصب ايشان بود بنا بر آن كه ما اضمر عامله على شريطة التفسير باشند پيش از صيغه ء امر كه فاجلدوا است .
هامش
( 1 ) بنا به تفسير و گفته ء ما آيه ء شريفه دلالت مىكند بر تأديب فاعل لواط ومفعول به ومراد از ايذاء ايشان همانا عقوبتى است كه بلسان حضرت پيغمبر وتبليغ حضرات معصومين در سنت ثابت شده است .