( شفاء امتى فى ثلاثة آية من كتاب الله ومشراط حجام ولعقة من عسل ) يعنى شفاء امت من از رنجها در سه چيز است آيتى از قرآن ونشتر حجامت كننده و مقدار يك انگشت ليسيدن از عسل .
اما آيت قرآن شفاء است به خاصيت از جميع مرضها و اما نشتر حجام شفاء است از امراض دموى و اما عسل شفاء است به كيفيت از امراض بلغمى بضم ادوية حارة و از امراض صفراوى بضم ترشيها وامراض سودايى وبضم روغنها ولهذا كم تركيبى است از تراكيب حكماء كه عسل داخل نكرده باشند در او .
چنان كه بعضى محققان گفته اند ونيز دلالت كرده اند كه آمد مردى نزد رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلَّم وگفت كه شكم برادر من درد مىكند آن حضرت فرمود كه عسل بخوران او را رفت و عسل خورانيد وباز آمد وگفت كه عسل خوراندم او را يا رسول الله وفايده ء نداد آن حضرت باز فرمود كه برو او را عسل بخوران
هامش
و به علامات مقرره الهى فكر نمايند ، دليل وبرهان علمى توحيد وقدرت خداوند متعال هست .
انسان كامل كه به حكم فطرت طالب درك مجهولات و سير تكامل است مىتواند به تحصيل علم خود را به درجه كمال برساند .
ومىتواند با تفكر در طرز عمل اين قبيل حيوانات ضعيف طريقى انتخاب كند و براى خود زندگى شيرين ترتيب دهد و ديگران را نيز در نتيجه ء زحمت خود مستفيض وبهرمند گرداند .
انسان عاقل آزاد مىتواند درمان درونى خود را از تعاليم قرآن مجيد كه مانند عسل مصفى است استنساخ وشفاى دل خود را تحصيل نموده بهرمند گردد .
تفكر در باره ء زندگى زنبور عسل كه در قرآن مجيد براى تذكر به مردم بيان شده اعجاز قرآن وقدرت بيانى آن را اثبات مىكند .
چنانچه مىفرمايد ( إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ) .