الاية الرابعة قوله تعالى فى سورة الطلاق : ( واللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ واللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وأُولاتُ الأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ومَنْ يَتَّقِ الله يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً ) ( 4 ) يعنى آن زنان كه نوميد شوند از حيض به سبب عارضى از عوارض از جمله ء زنان شما اگر شك داشته باشيد در آن كه انقطاع حيض ايشان به سبب چيست خواه محتمل باشد كبر سن ايشان وخواه نى پس عدت ايشان سه ماه است و همچنين آن زنان كه منقطع شود حيض ايشان در سن حيض به سبب عارض ديگر از عوارض به يقين ( 1 ) عدت ايشان سه ماه است و زنان حامله كه شوهران ايشان طلاق دهند ايشان را در آن حمل ايشان منتهاى عدت ايشان زمان وضع حمل ايشانست و هر كه پرهيزكارى كند از عقوبت خداى تعالى در باب طلاق وعدت و غير آن حاصل گرداند خداى تعالى از براى او از جانب كارهاى دشوار آسانى يعنى آسان گرداند كارهاى دشوار او را .
روايت كرده اند سبب نزول اين آيت آن بود كه چون آيت سابقه در بيان عدت زنانى كه حيض مىبينند ( بثلاثة قروء ) نازل شد بعضى گفته اند كه آيا عدت زنانى كه حيض نمىبينند چيست پس اين آيت نازل شد .
وخلافست ميان اصحاب در آن كه زنان آيسه به يأس شرعى ودختران صغيره كه طلاق داده شوند عدت دارند يا نه .
اكثر اصحاب بر آنند كه عدت ندارند بنا بر روايت عبد الرحمن بن حجاج وجمعى ديگر از امام صادق ( ع ) كه فرمود سه زنند كه عدت ندارند و صحيح است نكاح ايشان در جميع احوال .
هامش
( 1 ) يعنى نه اين كه به سبب بلوغ به حد يأس است .