قادر نباشد بر هيچ چيز از تصرفات و كسى كه روزى داده ايم ما او را از فضل خود روزى نيكو پس آن كس نفقه مىدهد از آن روزى پنهان وآشكار آيا برابرند اين دو گروه كه بندها عاجز و آزاد آن قادرند سپاس وستايش مر خداى راست كه منعم على الاطلاق است پس مستحق عبادت اوست نه غير او از بتان ليكن ايشان اين جواب حق را نمىگويند بلكه بيشتر ايشان نمىدانند ( 1 )
هامش
( 1 ) خداوند متعال در مقام رد ضرب المثل بت پرستان كه عبارت از شريك دادن در عبارت به خدا باشد چنين مىفرمايد كه شما نمىتوانيد براى خداوند تعالى مثل بزنيد به جهت اين كه شما جاهل هستيد وخداوند عالم است و با جهل چگونه مىشود بتها كه مخلوق وعاجزند به خدا تشبيه نمود بلكه ضمنا براى شما مثلها مىزند ، جهت شريك قرار دادن بتها به خدا در مقام عبادت وكرنش پس خداوند سبحانه به شما اى مشركان وبت پرستان مثل مىزند به اين كه غلامى كه مملوك خدا بوده به هيچ چيز قادر نيست برابر نيست با آن كسى كه خودمان روزيهاى خوب بوى داده وباختيارش واگذار نموده ايم در آن روزيها بهر قسم مىتواند تصرف كند و همان شخص متمكن از روزيهاى خدادادى در راه خدا در پنهان وآشكار احسان مىنمايد ، شما به حكم عقل ووجدان حاكم هستيد كه شخص ناتوان با شخص متمكن صاحب توانا منعم به نعمتهاى گوناگون خدائى برابر نيست پس چگونه چيزهاى جماد را به خدا شريك قرار داده نام آنها را معبود گذاشته به آنها كرنش كنيد آيا سزا است .
( خلاصه ) مقام كبريائى احديت با هيچ چيز مماثل و برابر نيست و با دقت نظر به مثل الهى نور قدرت حق سبحانه آشكار مىشود و پس از آن كه شخص خدا را شناخت سزا است كه از روزيهاى اعطائى خداى تعالى بايد در پنهان وآشكار انفاق نمود .
پس حمد وثناء مر خداى راست كه همه موجودات را از عدم بوجود آورده و برابر حكمت وعدل خود وسايل ترقى وزندگانى را فراهم فرموده است ولذا مستحق حمد وثناء است نه بتهاى جمادى كه شما ( بت پرستان ) عبادت به آنها مىكنيد