آن حضرت شكفته وخوشحال شد وفرمود كه اين چنين يافته ايم اكابر اصحاب پيغمبر را صلى الله عليه وآله وسلَّم و عادت ايشان چنان بود كه دوستان ايشان به خانه ء ايشان مىرفتند وايشان را غايب مىيافتند پس سفره ء طعام را از كنيزكان مىطلبيدند و آن مقدار كه مىخواستند مىخوردند و چون ايشان به خانه مىآمدند و آن كنيزكان ايشان را خبر مىداد آزاد مىكردند او را از خوشحالى آن صورت .
و از ابن عباس مرويست كه گفت دوستى محكمتر است از خويشاوندى .
كتاب البيع
اين كتاب در احكام بيع است وبيع از اسماء اضداد است زيرا كه مشترك است ميان فروختن وخريدن و ظاهر آنست كه اينجا مراد ما يطلق عليه هذا اللفظ است تا شامل شود هر دو معنى را و ( مع هذا اخص ) است از كسب وتكسب و در اين كتاب ده آيتست :
الاية الاولى قوله تعالى فى سورة النساء : ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ ولا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ الله كانَ بِكُمْ رَحِيماً ) ( 29 )
يعنى اى گروه مؤمنان مخوريد مالهاى خود را در ميان خودتان به سبب نامشروع مثل قمار و دزدى و غير آن مگر آن كه باشد آن سبب سودا كردن با شما از رضاى صادر از شما به آن سودا ومكشيد خودتان را به درستى كه خداى تعالى هست به شما مهربان .
مراد از ( أَمْوالَكُمْ ) اموال غيركم است بحذف مضاف يعنى مخوريد مالهاى غير خود را يا مراد لا يأكل بعضكم اموال بعضكم است يعنى بايد كه نخوريد بعضى