ومرويست از پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود : ان لقيت من امتى احدا فسلم عليه يطل عمرك واذا دخلت بيتك فسلم عليهم يكثر رزقك و خير بيتك يعنى هر گاه كه ملاقات كنى با يكى از امت من پس سلام كن برو تا دراز شود عمر تو و هر گاه در آيى در خانه ء خود پس سلام كن بر اهل خانه ء خود تا بسيار شود روزى تو ونيكى خانه ء تو .
ومخفى نيست كه آيت مذكوره دلالت مىكند بر آن كه خوردن چيزى در خانه هاى چند طايفه از مردم كه مذكور شدند حلالست به شرط آن كه اسراف نكنند وعدم رضاى ايشان معلوم نباشد خواه رضاى ايشان معلوم باشد وخواه نه بخلاف ساير اموال مردم كه اگر رضاى ايشان معلوم باشد تصرف در آن حلال است و الا حلال نيست و اين حكم مختار اصحاب ماست بنا بر ظاهر آيت مذكوره ونصوص اهل بيت عليهم السلام .
و بعضى گفته اند كه اين آيت منسوخ است بحديث نبوى صلى الله عليه وآله وسلَّم كه ( لا يحل مال امرئ مسلم الا عن طيب نفس منه ) يعنى حلال نيست مال مرد مسلمان مگر آن كه به رضاى او باشد ونزد اصحاب ما اين حديث مخصوص است بما عداى آن چه در اين آيت مذكور شده زيرا كه تخصيص سنت بكتاب بهتر است از نسخ كتاب به سنت وطعام خانه ء اولاد نيز در حكم مذكور داخل است بنا بر نصوص اهل بيت عليهم السلام وعدم ايراد ايشان در آيت مذكوره ( على حده ) سبب آنست كه خانه ء ايشان داخل است در ( بيوتكم ) از جهت آن كه خانه فرزند خانه پدر است بنا بر حديث نبوى كه ( أنت و مالك لأبيك ) يعنى نفس تو و مال تو از پدرتست .
ومرويست از امام حسن عليه السّلام كه يك نوبت به خانه ء خود در آمد ديد كه جمعى از دوستان آن حضرت نشسته اند وبهترين طعامهاى خانه ء او را بيرون آورده مىخورند
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٣١