ومراد از استغفار طلب آمرزش است جهت گناهانى كه در حال كفر كرده اند پيش از اسلام و ظاهر آنست كه مراد طلب آمرزش است جهة گناهانى كه بعد از اسلام ازيشان صادر شود زيرا كه اسلام محو مىگرداند گناهان حال كفر را بنا بر حديث مشهور ( الاسلام يجب ما قبله ) يعنى اسلام قطع مىكند گناهانى را كه پيش ازو واقع شده پس احتياج به استغفار نباشد .
و روايت كرده اند كه بعد از نزول آيت مذكوره پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم بيعت گرفت از زنان مكه به شروط مذكوره بر بالاى كوه صفا وعمر حاضر بود وهند دختر عتبه كه زن ابو سفيان بود در ميان زنان نشسته بود ونقاب بر روى خود انداخته بود كه كسى او را نشناسد .
پس گفت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم كه بيعت مىگيرم از شما بر آن كه شريك نگردانى با خداى تعالى هيچ چيز را .
هند گفت عجبست كه بيعت مىگيرى از ما بر چيزى كه بيعت نگرفتى بر آن چيز از مردان ما زيرا كه از مردان ما بيعت گرفته اى بر آن كه اسلام آورند وجهاد كنند .
پس بعد از آن گفت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم كه بيعت مىگيريم از شما بر آن كه دزدى نكنيد .
هند گفت كه ابو سفيان مرد بخيل است و من از مال او چيزى گرفته ام نمىدانم كه حلال مىكند مرا يا نه .
ابو سفيان گفت آن چه از مال من گرفته اى حلال است ترا .
پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم خنديد وهند را شناخت وگفت تو هندى دختر عتبه .
گفت آرى اى پيغمبر خدا عفو كن از آن چه گذشت خدا عفو كند از تو .
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 76
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٧٦