آن نمودند وكافران مخالفت كردند جهت مكافات ايشان آيت دوم نازل شد .
وپوشيده نماند كه آيت اول دلالت مىكند بر آن كه هر گاه زنى از كافران به ميان مسلمانان در آيد واجب باشد امتحان او كه در واقع ايمان آورده يا نه و بعد از ظاهر شدن آن كه ايمان آورده حرام باشد برگردانيدن او بسوى كافران و واجب باشد اداء آن چه شوهر او به او داده باشد از مهر او به شوهر او از بيت المال به شرط وقوع مصالحه ميان اهل اسلام وكافران چنان كه ميان پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم و اهل مكه واقع شده بود و بر صحت نكاح مسلمانان آن زن مهاجره را به مهر على حده و بر عدم صحت نكاح مسلمانان با زنان كافره مطلقا و بر آن كه هر گاه زنى از مسلمانان بسوى كافران رود ومرتد شود واجب باشد بر كافران اداء آن چه از مهر خود گرفته باشد از شوهر خود به شوهر او هم چنان كه عكس آن واجبست .
وآيت ثانى دلالت مىكند بر آن كه هر گاه زنى از مسلمانان بسوى كافران رود ومرتد شود واجب باشد اداء آن چه از مهر خود گرفته باشد از شوهر خود به شوهر او از غنيمت كافران چنان كه مرويست كه شش زن از مسلمانان به دفعات بسوى كافران رفتند ومرتد شدند و پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم اداء نمود از غنيمت مهرهاى ايشان را به شوهران ايشان .
الاية الخامسة عشر قوله تعالى فى سورة الممتحنة ايضا : ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِالله شَيْئاً ولا يَسْرِقْنَ ولا يَزْنِينَ ولا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ ولا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وأَرْجُلِهِنَّ ولا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبايِعْهُنَّ واسْتَغْفِرْ لَهُنَّ الله إِنَّ الله غَفُورٌ رَحِيمٌ ) ( 12 )
يعنى اى پيغمبر هر گاه بيايند نزد تو زنان ايمان آورنده در حالتى كه بيعت كنند با تو بر آن كه شريك نگردانند به خداى تعالى هيچ چيزى را در معبوديت بر
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 74
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٧٤